Θορικός και Θόρικος. Πρωτο-Ελληνική και προϊστορική πόλις της Αττικής-Λαυρεωτικής και κατόπιν δήμος που ανήκει στην Ακαμαντίδα Φυλή. Ο δημότης ονομάζεται Θορίκιος και Θορικεύς-έως. Τα επιρρήματα Θορικόνδε (εις τον Θορικό) και Θορικοί (εν τω Θορικώ). Κοινώς ονομάζεται Πόρτο-Μαντρί, Θορικό και Θερικό.

Ο Αρποκρατίων τον θέλει δ ή μ ο ν. Ακολουθεί τον Διόδωρο που είναι αρχαιότερος και έγραψε τα περί Δήμων.

Κατά τα Πάτρια των Αθηναίων, στην εποχή του Κέκροπος, η Αττική κατοικείται από ανθρώπους πολιτισμένους, που όμως κατοικούσαν κατά μικρούς συνοικισμούς. Επειδή τότε αυτοί οι άνθρωποι δέχονταν επιθέσεις, οι μεν από την θάλασσα και τους πειρατές των Καρών, οι δε από την ξηρά και τους Βοιωτούς, ιδίως των ορεινών Αόνων, ο Κέκρωψ προς ασφάλεια όλων αυτών αλλά της δικής του συνώκισε όλους αυτούς σε 12 πόλεις, μία από αυτές είναι και ο Θ ο ρ ι κ ό ς.

Την παράδοση αυτή διέσωσε ο Ατθιδογράφος Φιλόχορος και την παρέλαβε ο γεωγράφος Στράβων (Βιβλ. Θ’, κεφ. Ι, παρ. 20), ο οποίος γράφει : «Ότι βλαπτομένης της Αττικής εκ θαλάσσης μεν από τους Κάρες, από ξηράς δε τους Βοιωτούς, που ήταν βάρβαροι Άονες και Τεμμίνοι εκ Σουνίου πεπλανημένοι», πρώτος ο Κέκρωψ (λέγεται) ότι εις δώδεκα πόλεις συνώκισε το πλήθος (των Αττικών), μία των οποίων ήτο και ο Θορικός.

Σε αυτές τις πόλεις, που ωχύρωσε προφανώς, έβαλε να καθίσουν σε συνοικισμούς αυτοί που ζούσαν πολιτισμένα στην Αττική, όπως οι Ίωνες, οι κάτοικοι της Αττικής. Ζήτημα όμως είναι αν τα τοπωνύμια αυτά προϋπήρχαν ή τότε υπό του Κέκροπος δόθηκαν σε αυτές τις πόλεις. Όσον αφορά το Θορικό, Θορικό ή Θορικός στην λέξη. ή παράγεται από την ομοιόριζο λέξη θ ό ρ ο ς, που σημαίνει το σπέρμα, τον σπόρον του αρσενικού εμψύχου ζώου ή ανθρώπου (από το ρήμα θορίσκομαι=συλαμβάνω), ή μάλλον από την λέξην θ ό ρ ι σ μ α, που φανερώνει κατά τον Ησύχιο το δέλεαρ-το δόλωμα-των ιχθύων. Άρα και τον τόπο της αλιείας, τον παραθαλάσσιον, όπως είναι άλλωστε ο Θορικός.

Ο Θορικός ανέπτυξε σπουδαίο προϊστορικό και ιστορικό πολιτισμό, όπως φανερώνουν τα αρχαιολογικά ευρήματα στην τοποθεσία. Το θέατρο και άλλα και ο επί του υπερκειμένου λόφου σπηλαιοειδής τάφος (Βελατούρι ή όμορφος πύργος), που ίσως είναι ο τάφος του ήρωος Θόρικου, από τον οποίον πήρε το όνομα η πόλις κατά τον λεξικογράφο Ησύχιο.

Αφήστε μια απάντηση