Ορέστης Πυλαρινός

ΚΑΛΩΣ ΗΛΘΑΤΕ ΣΤΟ ΙΕΡΟ ΑΘΗΝΑΪΚΟ ΣΕΛΗΝΙΑΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ

Το ημερολόγιο ενημερώνεται καθημερινά μέχρι την ολοκλήρωση του. Εδώ έχετε τη δυνατότητα να ενημερώνεστε για τις εορτές, τα ήθη και τα έθιμα των προγόνων μας καθημερινά, για την κάθε μια ημέρα ξεχωριστά. Το παρόν έργο επιμελείται ο Ορέστης Πυλαρινος. Ο Ορέστης Πυλαρινός γεννήθηκε το 1968. Σπούδασε Μαθηματικά. Mathematical Logic Number Theory στο UCLA Mathematics University και κατέχει PhD in Classical Literature, Harvard University. Εργάζεται ως εκπαιδευτικός στην πόλη των Αθηνών από το 2013.

Μια τελετή, σε μια εορτή Ελλήνων γίνεται για τους θεούς και την μνημηϊα ημέρα σε αυτήν την εορτή, καλούμε τους θεούς να παρευρεθούν μαζί μας, να ευφρανθούν από τα εδέσματα και τις πρόσφορες, τις σπονδές του οίνου, το μέρισμα του κόπου της εργασίας μας από τον χρόνο που πέρασε, τους προσφέρουμε και μοιραζόμαστε μεταξύ μας μερίδες ίσες, ζητούμε από τους θεούς την Χάρη τους, την Προστασία τους, την Γονιμότητα, την Εύνοια , την Υγειά, την Ασφαλεία, και ανταποδίδουμε με Ευσεβεια…χαιρομαστε στην εορτή επειδή οι θεοί στην εορτή,προς τιμήν των όποιων, θα χαρούν, θα ανταποδώσουν και θα παρευρεθούν μαζί μας….
ο θεμέλιος λίθος των πατριών τελετών είναι η ιδία η γη, η πατρίδα των θεών και η δική μας, χωρίς αυτήν καμμια τελετή δεν γίνεται αποδεκτή από τους θεούς.
Χθόνιοι και Ουρανιοί ονομάζονται οι θεοί , στους πρώτους αποδίδουμε με γυμνά πόδια στην γη, στους δεύτερους τους επικαλούμαστε κοιτάζοντας ψηλά στον ουρανό, την κνίσα και το θυμίαμα, να προσφέρεται σε αυτούς.
Μαζί στην ζωή μας, θα πορευθούν όλες οι δευτερεύουσες θεότητες και Μνήμες των Ηρώων που θα εμπνεύσουν και θα γεννήσουν τους Έλληνες που θα έρθουν..
οι εορτές Ελλήνων δεν τελούνται σε διαμερίσματα και ταβέρνες

Εορτές, Ιερουργία, Ιεροπραξία, Ήθη, Έθιμα, Επιγραφές, Ακριβείς Χρονολογήσεις, Ιστορικές ημέρες, Σχόλια, Καθημερινός οδηγός της λατρευτικής παράδοσης κατά τα Πάτρια των Ελλήνων.
Ι. ΠΡΟΛΟΓΟΣ
Η ΕΠΙΝΟΗΣΗ και η πρώϊμη χρήση ημερολογίων, στην προγονική ελληνική κοινωνία, είναι μια προσπάθεια να συστηματοποιηθούν και να ρυθμιστούν οι εορτασμοί των θρησκευτικών εορτών μέσα στην πόλη – κράτος. Τα ημερολόγια, τα οποία διέφεραν από την μία πόλη-κράτος στην άλλη, είναι θρησκευτικοί θεσμοί. Αυτά τα ημερολόγια είναι επιτακτικά σε αυτά που διακηρύττουν στις συγκεκριμένες θρησκευτικές εορτές και θυσίες που πραγματοποιούνται κάθε χρόνο σε συγκεκριμένες ημέρες και συγκεκριμένους μήνες. Ο αρχικός σκοπός αυτών των ημερολογίων αποτυπώνεται στα σωζόμενα αποσπασμάτια των ιερών ημερολογίων της πολιτείας της Αθήνας και των δήμων της. Αλλά αυτά τα ημερολόγια, παρείχαν, επίσης, ένα βολικό πλαίσιο από το οποίο κάποιος θα μπορούσε να καταγράψει πολιτικές δραστηριότητες όπως συνελεύσεις και οικονομικές συναλλαγές.
Και έτσι στην αρχαιότητα οι Έλληνες χρησιμοποιούν τα ημερολόγια τους και για τα δύο, και για ιερούς αλλά και για πολιτικούς σκοπούς, για να καταγράψουν συγκεκριμένες ημερομηνίες πολιτικών δραστηριοτήτων. Το ενδιαφέρον μου στην Ελληνική Θρησκεία, στις Αθηναϊκές λατρείες και τις θρησκευτικές εορτές, ήταν αυτό που με οδήγησε στη μελέτη του Ιερού Αθηναϊκου Σεληνιακού ημερολογίου.

Η ΑΤΤΙΚΗ ΜΕΤΡΗΣΙΣ ΤΩΝ ΕΤΩΝ : Εισαγωγή στα αττικά ημερολόγια

Οι πρόγονοι Αθηναίοι χρησιμοποιούν τρία (3) πρωτογενή και ξεχωριστά και, για μια περίοδο, εντελώς ανεξάρτητα ημερολόγια για να υπολογίσουν τα έτη, τα οποία εμφανίστηκαν πριν ακόμα από την έναρξη του Πελοποννησιακού Πολέμου (-432):

α’. Το Πολιτειακό ημερολόγιο: Ένα σεληνιακό έτος που αποτελείται από δώδεκα ή δεκατρείς σεληνιακές περιστροφές (ή σεληνιακούς κύκλους) που ορίζονται από το όνομα του «άρχων επώνυμος». Οι πρόγονοι Αθηναίοι χρησιμοποιούν αυτό το ημερολόγιο για να ρυθμίσουν τον μηνιαίο και ετήσιο εορτασμό των εορτών τους, καθώς και όλες τις «δυσοίωνες» ημέρες.

β’. Το ημερολόγιο των Πρυτανείων: Ένα σχεδόν ηλιακό έτος που αποτελείται από δέκα εναλλασόμενες «φυλαί πρυτανεύουσαι», από την Βουλή των πεντακοσίων, που ορίζεται από τον «πρώτο γραμματεύς της Βουλής». Οι Αθηναίοι πρόγονοι χρησιμοποιούν αυτό το ημερολόγιο για να καταγράψουν τις υποθέσεις της πόλης (κυρίως οικονομικά).

γ’. ) Η «Εννεακαιδεκατηρίς (κύκλος 19 ετών) ή αλλιώς το Μετωνικό ημερολόγιο: Μια επαναλαμβανόμενη περίοδος 19 ηλιακών ετών, που ισούται με 235 σεληνιακούς μήνες, και, μόλις στρογγυλοποιηθεί (κλείσει ο κύκλος), και τα δύο μετρούν ανεξάρτητα 6.940 ημέρες.

Και τα τρία ημερολόγια καταμετρούν (ουσιαστικά) από το μέσον του θέρους (θέρους) έως το επόμενο μέσον του θέρους, , έτσι οι κλασικιστές και οι ιστορικοί ορίζουν ισοδύναμα τα Ιουλιανά έτη χρησιμοποιώντας την κάθετο: -454/3 ή -430/29.

Το Πολιτειακό Έτος ξεκινά με την 1η Νέα Σελήνη (δηλαδή, πρώτη εμφάνιση μιας ορατής ημισελήνου, του αύξοντος μηνίσκου) μετά την θερινή τροπή του ηλίου – ωστόσο, αυτός ο υπολογισμός υπολείπεται, και έτσι παρασύρει τον αριθμό ημερών και των διαδοχικών ηλιακών ετών του Τροπικού.

Το έτος των Πρυτανείων ξεκινά περίπου μια δεκάδα μετά την θερινή τροπή του ηλίου.

Το Μετωνικό έτος βασίζεται αποκλειστικά σε μαθηματικούς υπολογισμούς, ξεκινά στην δύση του ηλίου πριν από την θερινή τροπή του ήλιου του -432 ενώ (πιθανώς) άρχεται με την 1η Σύζευξη της Νέας Σελήνης που ακολουθεί.

Οι ακριβείς σχέσεις μεταξύ των τριών ημερολογίων παραμένουν κάπως ασαφείς μέχρι τουλάχιστον το -407/6, όταν οι πρόγονοι Αθηναίοι ρύθμισαν δύο από τα τρία ημερολόγια (Πολιτειακό και Πρυτανείων), δηλαδή ξεκινούσαν την ίδια ημέρα. Ακόμα και τότε, οι αλληλεπιδράσεις μεταξύ αυτών των δύο ημερολογίων μέσα σε ένα συγκεκριμένο έτος διατηρούν αβεβαιότητες ανάλογα με, για παράδειγμα, εάν οι πρόγονοι Αθηναίοι χρησιμοποίησαν κάθε μέτρηση ταυτόχρονα ή πραγματικά σε συνδυασμό μεταξύ τους (ειλικρινά, αυτό παραμένει κάπως ασαφές).

Το Μετωνικό ημερολόγιο φαίνεται όντως να ξεχωρίζει από τα άλλα δύο από την αρχή του (και αυτή η ανεξαρτησία κάποτε στάθηκε σημείο μείζονος σύγχυσης). Τα επιγραφικά στοιχεία, από την άλλη πλευρά, δείχνουν ότι οι πρόγονοι Αθηναίοι τελικά θεωρούσαν τα ημερολόγια των Πρυτανείων και τα Πολιτειακά ημερολόγια ως ένα είδος «μοναδικού υπολογισμού» κατά την καταγραφή γεγονότων.

Κατά συνέπεια, η ανασύσταση ισοδύναμων ημερομηνιών μεταξύ των δύο τελευταίων και η κατασκευή ενός σχήματος ημερολογίου απαιτεί (χωρίς άμεση μαρτυρία) χρονολόγηση δύο ή περισσότερων συμβάντων που καταγράφονται από ένα ημερολόγιο και στη συνέχεια, στις περισσότερες περιπτώσεις, υπολογισμό ευθυγραμμίσεων με βάση τον αριθμό των ημερών μεταξύ αυτών των συμβάντων. Τέτοιες ευθυγραμμίσεις μεταξύ των πολιτειακών και πρυτανικών ημερολογίων δημιούργησαν τις ημερολογιακές εξισώσεις.

Για παράδειγμα, έχουμε μια (πρακτικά) αναμφισβήτητη εξίσωση ημερολογίου· ο Αριστοτέλης σημείωσε ότι η Πρυτανεία I.1 (πρυτανείων) ισούται με την 14η Σκιροφοριώνος μηνός κατά τη διάρκεια της θητείας του Άρχοντος Καλλία (πολιτειακό), έτσι Πρυτ. I.1 = Σκιρ. 14η (-412/11 ) .

Επιπλέον, οι μελετητές μπορούν να αποδώσουν τις αντίστοιχες ημερομηνίες, ή ένα πιθανό εύρος ημερομηνιών, από το Αθηναϊκό Πολιτειακό Ημερολόγιο έως το Ιουλιανό Ημερολόγιο χρησιμοποιώντας ένα γνωστό (και υπολογίσιμο) ουράνιο γεγονός.

Για παράδειγμα, ο σχολιαστής στις Νεφέλες του Αριστοφάνη 584 σημειώνει ότι η σεληνιακή έκλειψη που αναφέρεται στην κωμωδία συνέβη στον αττικό πολιτειακό μήνα Βοηδρομιώνα κατά τη διάρκεια της θητείας του Άρχοντος Στρατοκλέους.

Αυτή η Σεληνιακή Έκλειψη έλαβε χώρα στις 9 Οκτωβρίου του – 425, υψώθηκε πάνω από τον Γεωμετρικό Ορίζοντα σε ± 17. 44. 30. Κατά συνέπεια, αφού η έκλειψη έλαβε χώρα 14 ημέρες μετά τον 1ο ορατό μηνίσκο, τότε μπορούμε να συμπεράνουμε ότι ήταν η 1η Βοηδρομιώνος επί Στρατοκλέους = 26 Σεπτεμβρίου -425 έτος.

Δυστυχώς, δεν υπάρχουν τέτοιες άμεσες αποδόσεις από το ημερολόγιο των Πρυτανείων στο ημερολόγιο του Ιουλιανού, επειδή το Πολιτειακό ημερολόγιο παρέμεινε λειτουργικά γραφειοκρατικό και, πιθανώς, εκτός από την θερινή τροπή, χωρίς άλλες αστρονομικές παρατηρήσεις.

Πρέπει λοιπόν να υπολογίσουμε πρώτα τις ευθυγραμμίσεις μεταξύ συγκεκριμένων πρυτανικών και πολιτειακών ημερομηνιών και στη συνέχεια να τις χρησιμοποιήσουμε για να τις αποδώσουμε σε πιθανές ημερομηνίες του Ιουλιανού ημερολογίου. Με άλλα λόγια, η διαδικασία παραμένει η ίδια αλλά με ένα πρόσθετο (και μάλλον λίγο περίπλοκο) βήμα.

Το ΜετωνικόΗμερολόγιο, στάθηκε «αυτόνομο». Είχε απλώς δύο αρχικές ουράνιες αναφορές· την θερινή τροπή η οποία συνέβη κατά τη διάρκεια της Αρχοντίας του Αψευδούς (28 Ιουνίου -432), και στη συνέχεια ξεκίνησε με την πρώτη Σύνοδο της Νέας Σελήνης, η οποία συνέβη στις 15 Ιουλίου -432. Ωστόσο, εξακολουθεί να υπάρχει κάποια μικρή σύγχυση, επειδή ο Μέτων επέλεξε να χρησιμοποιήσει την ονοματολογία του Αττικού Πολιτειακού Μήνα, όταν δημιούργησε τον 19χρονο κύκλο του. Οι μήνες του, ωστόσο, δεν ευθυγραμμίστηκαν ακριβώς με τους συνακόλουθους Αττικούς Πολιτειακούς Μήνες (π.χ. όταν ξεκίνησε η 1η του Εκατομβαιώνος στο Μετωνικό τότε ισούταν με την 28η του Σκιροφοριώνος στο Πολιτειακό ημερολόγιο.

Τα μη τεκμηριωμένα στοιχεία που δείχνουν είτε το Πολιτειακό είτε το Μετωνικό ημερολόγιο δεν αποδεικνύονται πάντα σαφή. Η αφάνεια καθίσταται ιδιαίτερα προβληματική όταν λαμβάνεται υπόψη η παρεμβολή, η οποία συμβαίνει και στα δύο ημερολόγια. Επομένως, θα εξετάσουμε το ημερολόγιο του Μέτωνος τελευταίο.

Πρώτον, θα αναλύσουμε τα δύο κύρια ημερολόγια των προγόνων Αθηναίων με περισσότερες λεπτομέρειες και στη συνέχεια θα περιγράψουμε τις πολυπλοκότητες και τις δυσκολίες που είχε το καθένα. Στη συνέχεια, μετά την αναθεώρηση του Μετωνικού ημερολογίου, θα προτείνω τη μεθοδολογία και τις διαδικασίες που απαιτούνται για να ξεκλειδώσω τα συνεχιζόμενα προβλήματα που εξακολουθούν να προκαλούν τόσο τα Αρχαία Αττικά Πολιτειακά όσο και τα ημερολόγια των Πρυτανειών, καθώς και να περιγράψω πώς αλληλεπιδρούν τα δύο.

Όπως θα δούμε, τόσο οι καθηγητές Meritt όσο και ο Pritchett προσπάθησαν να καθορίσουν την κανονικότητά τους με εσκεμμένα ακανόνιστους υπολογισμούς χρόνου – σαν να επιδιώκουν σταθερότητα σε έναν μεταβαλλόμενο αμμόλοφο.

Η λύση, λοιπόν, δεν στηρίζεται στην προσπάθεια να καταλάβουμε γιατί οι Αθηναίοι μπορούσαν να αλλάζουν ή να παρεκκλίνουν από τα ημερολόγιά τους, ούτε προκύπτει χρησιμοποιώντας οποιαδήποτε τέτοια απόκλιση για να δημιουργήσουμε κάποιον γενικό κανόνα ή ένα σύνολο κανόνων.

Η λύση έγκειται μάλλον στο πώς οι Αθηναίοι είχαν πάντα τη δυνατότητα να αναιρέσουν αυτές τις αποκλίσεις και γνώριζαν την κατάλληλη διαδικασία για να τις διορθώσουν.

Τούτου λεχθέντος, οποιοσδήποτε σπουδαστής της αττικής μέτρησης των ετών και των Αθηναϊκών ημερολογίων, που επιθυμεί να αποκαλύψει πιθανές ισοδύναμες Ιουλιανές ημερομηνίες, πρέπει πρώτα να κατανοήσει τη βασική σχέση μεταξύ των Πολιτειακών και ημερολογίων των Πρυτανείων , καθώς και τη μεθοδολογία που απαιτείται για την απόδοση μιας αποδεκτής ημερολογιακής Εξίσωσης .