Πέμπτη Φθίνοντος Εκατομβαιώνος

Δεκάς Γ

26. Εικοστή έκτη ημέρα της σελήνης
ΑΠΟ ΤΗ ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΔΥΣΗ ΤΟΥ ΗΛΙΟΥ

Εκατομβαιώνος ΚΣΤ΄ (26η)
ΑΤΤΙΚΟΣ ΜΗΝ 1ος

Δεκαήμερο Γ΄, το Φθίνον
ΚΣΤ΄. Ἡ εἰκοστή ἕκτη, ἡ πέμπτη φθίνοντος, ἡ εἰκὰς ἕκτη

Γεγονότα

  • ΠΑΝΑΘΗΝΑΙΑ, Δ´ ΗΜΕΡΑ
  • ΙΠΠΙΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ

Αναφορές Πηγές για την ημέρα

Οι ιππικοί αγώνες είναι το αρχαιότερο από όλα τα αγωνίσματα των Παναθηναίων και διεξάγεται στον Ιππόδρομο, που βρίσκεται στη θέση «Εχελίδες». Οι Εχελίδες είναι Δήμος της Αττικής, στη θέση που βρίσκεται σήμερα η περιοχή του Νέου Φαλήρου. Σύμφωνα με τη μυθολογική παράδοση, έλαβε την ονομασία του από τον ήρωα Έχελο. Ο Ιππόδρομος ήταν μεγάλος χώρος που καταλάμβανε οχτώ στάδια. Οι Ιππικοί αγώνες συνίστατο σε αγώνες αλόγων με Ιππέα και αλόγων που έσερναν άρματα. Οι αγώνες αυτοί διεξάγονται επί δύο ημέρες. Στους ιππικούς αγώνες έπαιρναν μέρος Αθηναίοι, άλλοι Έλληνες εκτός Αττικής. Όσοι συμμετείχαν διακρίνονταν στα εξής αγωνίσματα:
ΙΠΠΟΔΡΟΜΙΕΣ
ΑΡΜΑΤΟΔΡΟΜΙΕΣ. Η Αρματοδρομία είναι άμιλλα δρόμουαρμάτων. Οι αρματοδρόμοι ξεκινούν από την αφετηρία, φθάνουν μέχρις ένα σημείο που έχει ορισθεί, το παρακάμπτουν και επανέρχονται αμιλλόμενοι ποιος θα φθάσει πρώτος στο τέρμα.
Οι αρματοδρόμοι προσπαθούν να κάμψουν το ορισμένο σημείο. Με την επανάληψη των στροφών το ενδιαφέροντου πλήθους κορυφώνεται και εκδηλόνεται με κάθε είδους ιακχές, επιδοκιμαστικές ή αποδοκιμαστικές. Η τέχνη των αρματοδρόμων καταφαίνεται στον τρόπο με τον οποίο παράκάμπτουν τη στροφή και γι αυτό η πολύ ανοιχτή στροφή είχε σαν αποτέλεσμα την αύξηση του δρόμου και την απώλεια χρόνου, η πολύ κλειστή δε ηύξανε την πιθανότητα πρόσκρουσης και ανατροπής.
Οι αρματοδρομίες είναι διανθισμένες και από άλλα αγωνίσματα πιο μικρής σημασίας, τα εξής:
ΑΚΟΝΤΙΣΜΟΣ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΑΛΟΓΟ που τρέχει.
ΑΚΟΝΤΙΣΜΟΣ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΑΡΜΑ που τρέχει.
ΜΕΤΑΠΗΔΗΣΗ ΑΠΟ ΑΡΜΑ που τρέχει σε άλλο αρμα που τρέχει.
Η δεύτερη ημέρα των ιππικών αγώνων, που πραγματοποιείται στην εβδόμη των Παναθηναίων, μετά τα γενέθλια της θεάς Αθηνάς, περιλαμβάνει τους:
ΑΓΩΝΕΣ ΤΩΝ ΑΠΟΒΑΤΩΝ. Αποβάτης είναι αυτός που στέκεται δίπλα στον ηνίοχο του άρματος και που πηδά από το άρμα, ενώ αυτό τρέχει, αφήνει μόνο τον ηνίοχο, συνεχίζει να συναγωνίζεται τον υπόλοιπο δρόμο σαν δρομέας και τελικά προφθάνει και ανεβαίναι πάλι στο άρμα.
Οι πιο πολλές παραστάσεις αυτού του αγώνος παρουσιάζουν τους αγωνιστές τη στιγμή που εκτελούν το πήδημα από το άρμα.
Οι αποβάτες είναι γυμνοί, κρατούν ασπίδα και φορούν θυσανωτή ορειχάλκινη περικεφαλαία. Ο αγώνας ηνιόχου και αποβάτη θεωρείται κοινός και ίσης αξίας.
Είναι ένα αγώνισμα πολεμικής φύσεως που επήγασε από την ανάγκη, που συχνά παρουσιαζόταν στις μάχες να μάχονται οι πολεμιστές πάνω από το άρμα των όταν ο εχθρός ήταν μακρυά.
Αφού όμως ο εχθρός επλησίαζε και τα άρματα δεν μπορούσαν να τρέχουν στον ίδιο βαθμό, πηδούσαν από το άρμα και συνέχιζαν να μάχονται από το έδαφος.
Γιαυτό πρέπει να δεχθούμε πως αυτός ο αγώνας χρονολογείται από τους ηρωϊκούς χρόνους και η ακμή του κορυφώνεται στους κλασσικούς.
Οι τύποι των αρμάτων ήταν δύο. Αυτός που σύρονταν από δύο άλογα και το τ’εθριππον από τέσσερα. Ο ηνίοχος στεκόταν όρθιος πάνω στο άρμα και κρατούσε με το δεξί χέρι ηνία και με το αριστερό το μαστίγιο. Στους Ιππικούς αγώνες οι θεατές αντιλαμβάνονται το βαθμό εκγύμνασης των αλόγων και την επιδεξιότητα των ιππέων.