Εβδόμη Μεσούντος Μουνιχιώνος

Δεκάς Β

17. Δεκάτη εβδόμη ημέρα της σελήνης
ΑΠΟ ΤΗ ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΔΥΣΗ ΤΟΥ ΗΛΙΟΥ

Μουνιχιώνος ΙΖ΄ (17η)
ΑΤΤΙΚΟΣ ΜΗΝ 10ος

Δεκαήμερο Β΄, το Μέσο
ΙΖ΄. Η δεκάτη ἑβδόμη, ἑβδόμη μεσοῦντος μηνός, ἑπτα και δεκάτη, ἑβδόμη ἐπὶ δέκα, ἑβδόμη ἐπὶ δεκάτη

Γεγονότα

― ΤΕΛΕΥΤΗ (ΘΑΝΑΤΟΣ) ΠΡΟΚΛΟΥ (485)
― ΣΥΝΟΔΟΣ ΘΙΑΣΩΤΩΝ


Αναφορές Πηγές για την ημέρα

Στην βιογραφία του Πρόκλου από τον Μαρίνο τον Νεαπολίτη, καταγράφεται ο Θάνατος του Πρόκλου και χρονολογείται την 17η του Μουνιχιώνος σύμφωνα με το Αττικό Σεληνιακό Ημερολόγιο, και την 17η Απριλίου σύμφωνα με το Ιουλιανό ημερολόγιο.
Αυτό δείχνει ότι την εποχή του Μαρίνου ο Μουνιχιών ταυτιζόταν απολύτως με τον Απρίλιο και έτσι το κατέγραψε :
ΜΑΡΙΝΟΣ ΝΕΑΠΟΛΙΤΗΣ ΒΙΟΣ ΠΡΟΚΛΟΥ ΧΧΧΧVI παρ 75
― Ετελεύτησε δέ τω δ΄καί κ΄καί ρ΄(124) (έτει) από της Ιουλιανού βασιλείας (από το πρώτο έτος της βασιλείας του Ιουλιανού 485) άρχοντος Αθήνησι Νικαγόρου του νεωτέρου, μηνός κατά μεν Αθηναίους Μουνυχιώνος ιζ΄ κατά δέ Ρωμαίους Απριλλίου ιζ΄.
― «Πέθανε το 124 έτος από την βασιλεία του Ιουλιανού, όταν ήταν άρχοντας στην Αθήνα ο Νικαγόρας ο νεότερος, την 17η του μηνός Μουνιχιώνος κατά τους Αθηναίους ή την 17η Απριλίου κατά τους Ρωμαίους».
Και το σώμα του τιμήθηκε με επικήδειες τιμές σύμφωνα με τα πατροπαράδοτα έθιμα των Αθηναίων, και όπως ο ίδιος ζήτησε όταν ακόμα ζούσε. Γιατί και αυτό πάλι υπήρξε στον μακάριο άνδρα, περισσότερο από κάθε άλλον, η γνώση και η φροντίδα όλων των τελετουργικών πράξεων προς τους νεκρούς.”
Και ο Μαρίνος συνεχίζει :
―«Αφού λοιπόν το σώμα του ντύθηκε σύμφωνα με την δική του υπόδειξη, όπως έχει ειπωθεί, και αφού μεταφέρθηκε από τους φίλους του, τάφηκε στα ανατολικά προάστια της πόλης προς τον Λυκαβηττό, όπου βρίσκεται και το σώμα του καθοδηγητή μας Συριανού.»
Γιατί εκείνος το είχε υποδείξει, όσο ακόμα βρισκόταν στην ζωή, και γι’αυτό έκανε διπλό τον τάφο μέσα στο μνήμα.
Και μετά τον θάνατο του Συριανού, όταν κάποτε αναρωτιόταν ο ευσεβέστατος άνδρας μήπως αυτό δεν άρμοζε, είδε τον ίδιο τον Συριανό στο όνειρο του να τον απειλεί και μόνο που το σκέφτηκε αυτό.
Είναι γραμμένο επάνω στο μνήμα και ένα τετράστιχο επίγραμμα, το οποίο ο ίδιος το συνέθεσε για τον εαυτό του ως εξής :
― «Εγώ υπήρξα ο Πρόκλος, Λύκιος στην γενιά,
τον οποίο ο Συριανός εδώ με ανέθρεψε διάδοχο της διδασκαλίας του.
Αυτός εδώ ο κοινός τάφος δέχτηκε τα σώματα και των δύο,
μακάρι και τις ψυχές μας κοινός τόπος να τις λάβει»
Υπήρξαν και ουράνια σημάδια πριν από την χρονιά του θανάτου του, όπως έκλειψη ηλίου, τόσο φανερή, ώστε να γίνει νύχτα την ημέρα. Γιατί υπήρξε βαθύ σκοτάδι και εμφανίστηκαν τα αστέρια. Αυτή λοιπόν έγινε στο ανατολικό κέντρο του Αιγόκερω.
Οι ημερολόγοι κατέγραψαν και μια άλλη η οποία θα γίνει και αυτή μόλις συμπληρωθεί ο πρώτος χρόνος.
Και αυτές οι ανωμαλίες που φάνηκε ότι συμβαίνουν στον ουρανό, υπήρξαν δηλωτικά όσων συμβαίνουν στην γή και μας φανέρωσαν την στέρηση και την έκλειψη, θα λέγαμε, του φιλοσοφικού φωτός.”
Και καταλήγει ο Μαρίνος :
―«Από εμένα λοιπόν αυτά ας είναι επαρκώς εξιστορημένα για τον φιλόσοφο. Και μπορεί όποιος θέλει να γράψει την αλήθεια και για τους μαθητές που συναναστράφηκαν μαζί του. Γιατί πολλοί και από πολλά μέρη σπούδασαν κοντά του, άλλοι μόνο για ένα σκέτο άκουσμα του και άλλοι ως οπαδοί και σύντροφοι του στην φιλοσοφία.
Και τους τίτλους των συγγραμμάτων του, ας απαριθμήσει κάποιος πιο δραστήριος.
Κι’ εγώ για την δική μου συνείδηση και για να εκπληρώσω την υποχρέωση μου στην θεία του ψυχή και στον αγαθό δαίμονα που την έλαβε, προχώρησα στην αναφορά αυτών».
ΤΙΜΗ ΚΑΙ ΜΝΗΜΗ
Τὴν 17η Μουνιχιῶνος τοῦ 3ου ἔτους τῆς 125ης Ὀλυμπιάδος ἔλαβε χώρα Σύνοδος τῶν Θιασωτῶν :
Ἀθηναϊκὸ Θιασωτικὸ ψήφισμα
IG II2 1277 1-2 ΑΤΤΙΚΗ
Ἐπὶ Δημοκλέους ἄρχοντος Μουνιχιῶνος ἑβδόμηι ἐπὶ δέκα• ἀγορᾶι κυρίαι. . .
Ἡ ἐπιγραφὴ βρέθηκε σὲ οἰκία στὸ Μεταξουργεῖο τὸ 1892.
Μὲ τὸ ψήφισμα αὐτὸ τιμῶνται οἱ ἀρχὲς τοῦ θιάσου ἀποτελούμενες ἀπὸ τρεῖς ἐπιμελητὲς Εὑκλῆς , Ζήνων, Θάλλων καὶ ἑνὸς γραμματέως, Κτησίας.
Ὁ Ἠσίοδος συμβουλεύει :
ΗΣΙΟΔΟΣ ΕΡΓΑ ΚΑΙ ΗΜΕΡΑΙ στ.803
― Μέσσῃ δ’ ἑϐδομάτῃ Δημήτερος ἱερὸν ἀκτὴν 805
εὖ μάλ’ ὀπιπεύοντα ἐυτροχάλῳ ἐν ἀλωῇ
βαλλέμεν, ὑλοτόμον τε ταμεῖν θαλαμήια δοῦρα
νήιά τε ξύλα πολλά, τά τ’ ἄρμενα νηυσὶ πέλονται.
―Στὶς δεκαεπτὰ τὸ στάρι τῆς Δήμητρος μὲ προσοχὴ νὰ βάζεις στὸ ἀλῶνι τὸ κυκλικὸ καὶ μπόλικα ὁ ξυλοκόπος ξῦλα γιὰ σπίτια καὶ πλεούμενα νὰ κόβει.

Close Menu