Εβδόμη Μεσούντος Γαμηλιώνος

Λήναια

Δεκάς Β

17. Δεκάτη εβδόμη ημέρα της σελήνης
ΑΠΟ ΤΗ ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΔΥΣΗ ΤΟΥ ΗΛΙΟΥ

Γαμηλιώνος ΙΖ΄ (17η)
ΑΤΤΙΚΟΣ ΜΗΝ 7ος

Δεκαήμερο Β΄, το Μέσο
ΙΖ΄. Η δεκάτη ἑβδόμη, ἑβδόμη μεσοῦντος μηνός, ἑπτα και δεκάτη, ἑβδόμη ἐπὶ δέκα, ἑβδόμη ἐπὶ δεκάτη

Γεγονότα

  • ΛΗΝΑΙΑ 
  • (ΜΕΤΑΓΕΝΕΣΤΕΡΗ ΕΠΕΚΤΑΣΗ ΤΗΣ ΕΟΡΤΗΣ)

Αναφορές Πηγές για την ημέρα

Το Λήναιον ιερό βρίσκεται στην Αθήνα:
ΒΕΚΚΕΡΙΟΣ ΑΝΕΚΔΟΤΑ 278
― Λήναιον, ιερόν Διονύσου, εφ΄ού τους αγώνας ετίθεσαν προ το θέατρο ανοικοδομηθήναι.
ΦΩΤΙΟΣ ΛΕΞΙΚΟ
―Λήναιον, περίβολος μέγας Αθήνησιν εν ω τους αγώνας ήγον προ του το θέατρον οικοδομηθήναι, ονομάζοντες επί Ληναίω. έστιν δε εν και ιερόν Διονύσου Ληναίου.
ΑΧΑΡΝΗΣ ΑΡΙΣΤΟΦΑΝΟΥΣ 504
― αυτοί γαρ εσμέν ουπί Ληναίω τ΄αγών.
Αυτή η φράση του Δικαιόπολις δηλώνει ότι εκεί πραγματοποιούνται οι αγώνες των ποιητών πριν χτιστεί το θέατρο του Διονύσου· ολόκληρη η περιοχή στο Λήναιον είναι αφιερωμένη στον θεό Διόνυσο.

Στα Λήναια ο παις Διόνυσος «αναγεννιέται» (εκ νέου – δεύτερη φορά) ως Καλόν «Διός Φως», ο παις Διόνυσος, Ίακχος τώρα, βγαίνει από τον μηρό του Διός στην αθηναϊκή λατρεία κρατώντας δύο δάδες στα χέρια του και αναφέρει την τελείωσή του στην θεά Ήρα, αυτή την περιγραφή δίνει και ο Αριστοφάνης στους Βάτραχους, ο Δαδούχος και Ίακχος κρατώντας δύο δάδες στην νυχτερινή πομπή είναι ο ίδιος ο Διόνυσος και ο ηγέτης των μυστών ο «φωσφόρος αστήρ» (343) ― ἔγειρε· φλογέας ἐν χερσὶ γὰρ ἥκει τινάσσων,Ἴακχ᾽, ὦ Ἴακχε, νυκτέρου τελετῆς φωσφόρος ἀστήρ. φλογὶ φέγγεται δὲ λειμών·..«Ξύπνα· γιατί τους δαυλούς τους φλογόβολους σειώντας στο χέρι του, Ίακχε, ω Ίακχε, νά που τ᾽ ολόφωτο αστέρι, ήρθε της νύχτιας γιορτής. Φεγγοβολά το λιβάδι·» Το αγγείο στην φώτο του -6ου αιώνος, συνδέεται πραγματικά με τον εορτασμό στα Λήναια και τον αθηναϊκό Ίακχο «Διός Φως» ως «ο φωσφόρος αστήρ» του Αριστοφάνους.. Ο Ίακχος ως τελετουργική παραληρητική θρηνητική ιαχή στις εορτές του Διονύσου προϋπήρχε στην λατρεία πριν να καθιερωθεί και ως ελευσίνια μορφή.