Ενάτη Φθίνοντος Ελαφηβολιώνος

Ιερή Αθηνάς

Δεκάς Β

22. Εικοστή δεύτερη ημέρα της σελήνης
ΑΠΟ ΤΗ ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΔΥΣΗ ΤΟΥ ΗΛΙΟΥ

Ἑλαφηβολιώνος ΚΒ΄ (22η)
ΑΤΤΙΚΟΣ ΜΗΝ 9ος

Δεκαήμερο Β΄, το Μέσο
ΚΒ΄. Η εἰκοστή δευτέρα, ἡ ἐνάτη φθίνοντος, ἡ εἰκὰς δευτέρα

Γεγονότα

  • ΙΕΡΗ ΑΘΗΝΑΣ
  • ΗΜΕΡΑ ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΩΝ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ
  • ΓΑΛΑΞΙΑ

Αναφορές Πηγές για την ημέρα

Η σημερινή ημέρα είναι ιερή για την Αθηνά.
ΠΡΟΚΛΟΣ ΣΧΟΛΙΑ ΣΕ ΗΣΙΟΔΟ 778
― Φιλοχόρος δε πάσας τρεις (20, 21, 22) ιεράς της Αθηνάς.
Δύο συνελεύσεις της Εκκλησίας του δήμου εδραιώνουν την σημερινή ημέρα ως ημέρα συνελεύσεων για την Εκκλησία του δήμου.
IG II² 680, ΣΕΙΡΕΣ 1-4, ΕΤΟΣ -289/8
― Επί Πολυεύκτου άρχοντος επί της Αιγείδος ενάτης
πρυτανείας ήι Χαιρεφών Αρχεστράτου Κεφαλήθεν εγραμμάτευεν·
Ελαφηβολιώνος ενάτει μετ΄εικάδας,
τριακοστέι της πρυτανείας· έδοξεν τώι δήμωι.
IG II² 967, ΣΕΙΡΕΣ 1-4, ΕΤΟΣ -145/4
― Επί Μητροφάνου άρχοντος επί της Ακαμαντίδος δεκάτης
πρυτανείας ήι Επιγένης Μοσχίωνος Λαμπρεύς εγραμμάτευεν·
αντιγραφεύς Δημοκράτης Δημοκράτου Κυδαθηναιεύς·
Ελαφηβολιώνος ενάτει μετ΄εικάδας κατ άρχοντα, κατά θεόν
δ’ε Μουνιχιώνος δωδεκάτει, δωδεκάτει της πρυτανείας·
εκκλησίας κυρία εν τωι θεάτρωι
τριακοστέι της πρυτανείας· έδοξεν τώι δήμωι.
Γαλάξια (Γαλαξία)
(Γαλαξία)
Τὰ Γαλάξια σηματοδοτοῦσαν τὴν Ἐαρινὴ Ἰσημερία καὶ ταυτίζονταν μὲ τὴ θεὰ Ῥέα στὸ προγονικὸ ἡμερολόγιο (πρὶν τὴ κλασικὴ περίοδο).
― ἔθυσαν δὲ καὶ τοῖς Γαλαξίο[ι]ς τ[ῆι μητ]ρὶ τῶν θεῶν καὶ ἀνέθηκαν φιάλην ἀπὸ δραχμῶν ἑκατὸν ὑπόδειγμα κατ[αλι]πόντες τῆς πρὸς τοὺς θεοὺς εὐσε[βε]ίας, ἐφ οἷς καὶ ἐστεφανώθησαν ὑπ[ό τ]ε τῆς βουλῆς καὶ τοῦ δήμου·
(ΕΠΙΓΡΑΦΗ ΑΤΤΙΚΗ IG II² 1011,11)
Ἡ ἀρχαία αὐτὴ ἑορτὴ ἦταν ἀφιερωμένη στὴ Μητέρα τῶν θεῶν, κατὰ πάσα πιθανότητα ἑδῶ νοεῖται ἡ Ῥέα.
― ἑορτὴ Ἀθήνησι μητρὶ θεῶν ἀγόμενη, ἐν ᾗ ἕψουσι τὴν γαλαξίαν• ἐστι δὲ πόλτος κρίθινος ἐν γαλάκτι
(ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΣΥΛΛΟΓΗ ΑΝΕΚΔΟΤΩΝ ΜΠΕΚΚΕΡ ΤΟΜΟΣ 1 ΣΕΛ.229)
Κατὰ τὴν ἡμέρα αὐτὴ οἱ γυναίκες ἔβραζαν τὴ Γαλαξία, ἡ οποία ἦταν πολτὸς ἀπὸ σπόρους κριθαριοῦ βρασμένοι μὲ τὸ γάλα.
Ἡ προέλευση τῆς ἑορτῆς χάνεται στοὺς πανάρχαιους αἰῶνες τοῦ παρελθόντος, ἡ ἑορτὴ αὐτὴ ἐπισκιάστηκε ἐπίσης στοὺς Κλασικοὺς Χρόνους ἀπὸ τὰ Διονύσια ἐν Ἄστει.
Τὰ Γαλάξια ἑορτάζονταν μὲ μεγαλοπρέπεια στὴ Δῆλο κατὰ τὸν μῆνα Γαλάξιο που ταυτίζονταν μὲ τὸν ἀττικὸ μῆνα Ἐλαφηβολιών.
Στὴν περίοδο τῆς Ἐαρινῆς Ἰσημερίας γινόταν ἡ προμήθεια τοῦ ἐλαίου ποὺ διατηροῦσε τὸ Ἀθάνατον Πῦρ γιὰ ἕνα ἔτος.
-Παῖ Ῥέας πρυτανεῖα φησι λαχεῖν τὴν Ἑστίαν , παρόσον αἱ τῶν πολέων ἑστίαι ἐν ταῖς πρυτανείοισ ἀφίδρυνται, καὶ τὸ ἱερὸν τὸ λεγόμενον πῦρ ἐπί τούτων ἀπόκειται.(ΠΙΝΔΑΡΟΣ)
-Πῦρ Ἀθάνατον (ΠΛΟΥΤΑΡΧΟΣ)

Close Menu