ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΘΡΗΣΚΕΙΑ: Τελετουργία, ορισμός

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΘΡΗΣΚΕΙΑ: Τελετουργία, ορισμός

Ένα τελετουργικό στην Ελληνική θρησκεία είναι ένα σύμπλεγμα ενεργειών που πραγματοποιούνται από ή στο όνομα ενός ατόμου ή μιας κοινότητας. Αυτές οι ενέργειες χρησιμεύουν για την οργάνωση του χώρου και του χρόνου, για τον καθορισμό των σχέσεων μεταξύ των ανθρώπων και των θεών και για τον καθορισμό στη σωστή τους θέση των διαφορετικών κατηγοριών της ανθρωπότητας και των δεσμών που τους συνδέουν μεταξύ τους.

Έχει ειπωθεί από μερικούς ότι η ελληνική θρησκεία είναι μια «τελετουργική» θρησκεία, ότι το επίθετο γίνεται κατανοητό με περιοριστική και υποτιμητική έννοια σύμφωνα με την ιεραρχία αξιών. Εν αντιθέσει, αν όμως κάποιος ξεκινήσει από τον ορισμό του «τελετουργικού» που μόλις δώσαμε, η ελληνική θρησκεία μπορεί λογικά να λέγεται τελετουργική υπό την έννοια όμως ότι είναι το αντίθετο του δογματικού• δεν κατασκευάστηκε γύρω από ένα ενοποιημένο σώμα δογμάτων• πάνω απ’ όλα είναι η τήρηση τελετουργιών και όχι η πίστη σε ένα δόγμα ή η πεποίθηση που εξασφαλίζει τη μονιμότητα της παράδοσης και της κοινοτικής συνοχής.

Ωστόσο, η ελληνική τελετουργία δεν αποκλείει ούτε θρησκευτικές «σκέψεις» ούτε θρησκευτικές «πεποιθήσεις». Η μορφοκρατία της τελετουργικής τήρησης, εξάλλου, εξαρτιέται από ένα ολοκληρωμένο οργανωτικό πλαίσιο που δομήθηκε τόσο την ανθρώπινη κοινωνία εσωτερικά όσο και τις σχέσεις της με το γύρω σύμπαν.

Αφήστε μια απάντηση