ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΘΡΗΣΚΕΙΑ: Στο ιερό των Αρών

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΘΡΗΣΚΕΙΑ: Στο ιερό των Αρών

Στην Αθηναϊκή λατρεία ο βράχος ονομάστηκε Άρειος από το ιερό των Αρών, δηλαδή των χθονίων θεοτήτων που βγαίνουν από την εκεί κοιλότητα της γαίας για να εκδικηθούν (φονεύοντας) τους φονείς.

Αυτές οι θεότητες είναι οι Ερινύες ή οι Σεμνές (οι Σεβαστές και οι Φοβερές), όπως γράφει και ο Παυσανίας, όταν όμως εξευμενίζονται με ειδικές προσφορές από τους ανθρώπους τότε γίνονται Ευμενίδες• ο Αισχύλος παρουσιάζει τις ίδιες να μαρτυρούν στην θεά Αθηνά πως το όνομα τους είναι «Αραί» και είναι κόρες της φοβερής Νυκτός:
― ημείς γαρ εσμέν Νυκτός αιανής τέκνα Αραί δ’ εν οίκοις γης υπαί κεκλήμεθα (Ευμ. 416).

Στην αρχέγονη εποχή των Χθονίων λατρειών της Αττικής απεικονίζονται ως δύσμορφες γυναίκες με βλοσυρή έκφραση και με φίδια στο κεφάλι τους αντί πλοκάμων.
Το παλαιότερο ιερό τους στην Αθήνα βρίσκεται σε μια κοιλότητα της βορειοανατολικής πλευράς του Αρείου Πάγου.

Αργότερα, μέσα από τους μύθους, πλάστηκε η πίστη πως το βραχώδες ύψωμα ανάμεσα στην ακρόπολη των Αθηναίων και την Πνύκα ονομάστηκε «Αρειος» πάγος από τον θεό Άρη, έλεγαν μέσων μύθων πως ο λόφος πήρε το όνομα του από τον καιρό της Αμαζονομαχίας, γιατί εκεί πάνω είχαν θυσιάσει για πρώτη φορά οι Αμαζόνες στον πατέρα τους , τον Άρη.
Ο Παυσανίας γράφει για την πρώτη δίκη ανθρωποκτονίας και έτσι ονομάστηκε Άρειος, επειδή ο Άρης σκότωσε τον Αλιρρόθιο (υιό του Ποσειδώνος).

Στη μυκηναϊκή εποχή οι Ευγενείς Βασιλείς (δηλαδή, μέλη γ έ ν ο υ ς ιεροσύνης), είχαν τον έλεγχο της πολιτικής ζωής της Αθήνας επεμβαίνοντας στο έργο των Αρχόντων οι οποίοι εκλέγονταν μόνο από Ευγενείς και μετά την ευδόκιμη άσκηση εξουσίας γίνονταν μέλη ισόβια της Βουλής του Αρείου Πάγου.

Η δύναμή τους περιορίστηκε το -462, και οι Άρχοντες υπόκεινται πλέον στην Εκκλησία του δήμου. Έτσι το δικαστήριο του «Βουλής του Αρείου πάγου» δικάζει φόνους και δίκες, κατά τα πάτρια στην ύπαιθρο για να μην βρίσκονται οι ευγενείς δικαστές κάτω από την ίδια στέγη με τον φονέα ο οποίος μόλυνε τα πάντα μόνο και μόνο με την παρουσία του σε κλειστό χώρο.

Ο φονεύς κάθεται στον λίθο της «ύβρεως»ή στο βωμό στην βορειοαναατολική πλευρά του Αρείου πάγου και απέναντί παίρνει θέση ο κατήγορος στον λίθο της «αναιδείας». (Ευρ. Ιφ. εν Ταυρ. 961)

Αφήστε μια απάντηση