ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΘΡΗΣΚΕΙΑ: Μελέτη και Πρακτική

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΘΡΗΣΚΕΙΑ: Μελέτη και Πρακτική

Η μελέτη και η πρακτική της Ελληνικής θρησκείας απαιτεί μια προκαταρκτική διανοητική αναπροσαρμογή· για να την κατανοήσουμε πρέπει να εγκαταλείψουμε άπαξ δια παντός το γνωστό σε εμάς πολιτιστικό πεδίο και να αμφισβητήσουμε ριζικά τις λαμβανόμενες καθιερωμένες πνευματικές κατηγορίες της σύγχρονης εποχής με κατευθυνόμενες έννοιες περί μιας μονοθεϊστικής θρησκευτικότητος, καθώς και να απορρίψουμε
τους τσαρλατάνους που παριστάνουν τους «ιερείς» (στην ουσία βιβλιοπώλες ιδίων συμφερόντων) με τους «ευκτήριους οίκους» που επιζητούν έναν λόγο ύπαρξης χάρις στο όνομα της δήθεν Ελληνικής θρησκείας

Η ελληνική κοινωνία είναι θεμελιωδώς διαφορετική από την σύγχρονη που ζούμε, και οι έννοιες που χρησιμοποιούμε για να περιγράψουμε σήμερα τα σύγχρονα θρησκευτικά φαινόμενα είναι προσαρμοσμένα απαραίτητα στην ανάλυση αυτών που οι Έλληνες θεωρούν ως θεϊκή σφαίρα. Άλλωστε, η λειτουργία της θρησκείας δεν μπορεί να είναι η ίδια σε μια κοινωνία όπως η δική μας, στην οποία η κοινοτική ζωή είναι σε μεγάλο βαθμό εκλαϊκευμένη και σε μία όπου η θρησκεία ήταν άρρηκτα συνδεδεμένη με όλους τους τομείς της δημόσιας και κοινωνικής αλληλεπίδρασης.

Πρέπει, να απαγκιστρώσουμε τους εαυτούς μας από την έννοια της «άϋλης» ουσίας της θρησκείας• μόνο τότε μπορούμε να αντιμετωπίσουμε τη θρησκεία ως αντικείμενο έρευνας ή και πραγματικής ελληνικής θρησκευτικότητος όπως κάθε άλλη, που έχει ιστορία.

Για τους σύγχρονους, το θεϊκό (με τη μορφή ενός υπερβατικού θεού) είναι εξωτερικό του κόσμου, έχει δημιουργήσει τον κόσμο και την ανθρωπότητα, είναι παρόν μέσα στην ανθρωπότητα, και περιορίζεται, τέλος, στη δικιά του αυστηρή οριακά καθορισμένη σφαίρα μέσα καθημερινή ζωή. Για εμάς τους Έλληνες, από την άλλη πλευρά, οι θεοί δεν είναι εξωτερικοί από τον κόσμο, δεν δημιούργησαν ούτε τον Κόσμο ούτε το ανθρώπινο ον, αλλά δημιουργήθηκαν οι ίδιοι• δεν υπήρχαν πάντα, αλλά απέκτησαν τη δύναμη• δεν είναι αιώνιοι, αλλά μόνο αθάνατοι. Δεν είναι παντοδύναμοι και παντογνώστες, αλλά διαθέτουν απλώς περιορισμένες εξουσίες και τομείς γνώσης. υπόκεινται στη μοίρα τους και παρεμβαίνουν συνεχώς στις υποθέσεις των ανθρώπων.

Ακόμη και αυτή η ταχεία σύγκριση καθιστά σαφές ότι πρέπει να αποβάλλουμε όλες τις προκαθορισμένες ιδέες για τη θρησκεία πριν ξεκινήσουμε τη μελέτη του μοναδικού αμαλγάματος των θρησκευτικών πρακτικών και πεποιθήσεων των Ελλήνων προγόνων μας.

Αφήστε μια απάντηση