ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΘΡΗΣΚΕΙΑ: Η Παρουσία των Θεών στις εορτές και στον τόπο λατρείας

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΘΡΗΣΚΕΙΑ: Η Παρουσία των Θεών στις εορτές και στον τόπο λατρείας

«Τρώγω μέλλ. τρώξομαι Ἀριστοφ. Ἀχ. 806, Ξεν· ἀόρ. α΄ ἔτρωξα (κατ-) Βατραχομυομ. 182»

Στα πάτρια των Ελλήνων και στην παράδοση την προγονική, σημαίνει ότι πρώτα διανέμω και διαιρώ ..στον τόπο της λατρείας.
Το επίσημο γεύμα που ακολουθεί μετά την κάθε εορτή στα πάτρια τελέσματα λέγεται «Δαϊς» η οποία είναι η Ευωχία και το Συμπόσιο (νοείται με τους θεούς) υπό την μορφή της διανομής δηλαδή Δαϊειν, (διαιρώ , διανέμω).

Το Μοίρασμα και η ίση διανομή παίζουν καθοριστικό ρόλο στα πάτρια. Τα ίσα μερίδια είναι τα Συμπόσια των θεών.

Οι βωμοί παρέχουν αυτά όπου οι θεοί εκεί βρίσκουν πάντα τις προσφορές και τις οσμές που γύρω τους απλώνονται στις λατρευτικές Τράπεζες «όπου όλοι έχουν το μερίδιο τους».

Μερίδια ισοδύναμα, με αυτήν την έννοια η διανομή γίνεται μεταξύ ίσων και όμοιων παρά μεταξύ όλων…..Δαϊς εϊση…η ισότητα δηλώνει την διανομή παρά την μερίδα που διανέμεται.

Οι θεοί παίρνουν μέρος στο τελετουργικό και στην τέλεση της εορτής , συμμετέχουν στην εορτή , στο μετέπειτα συμπόσιο των ανθρώπων της κοινωνίας και της πόλης.

Υπάρχει στην αρχή της εορτής η διαδικασία της πρόσκλησης του τιμώμενου θεού, η επίκληση απευθύνεται στην θεότητα του βωμού, στον θεό του ιερού, στην θεϊκή δύναμη που οικεί στον ναό ή στον τιμώμενο ιερό τόπο.

Ζητείται από τον θεό να έλθει να προχωρήσει, να πλησιάσει , να φανερωθεί, να εμφανισθεί δίπλα στο βωμό, στον ναό ή στον τόπο της εορτής.

Οι ύμνοι του Καλλίμαχου έχουν συντεθεί ως ύμνοι «Έλευσις» του θεού στην εορτή εγκωμιάζοντας την Άφιξη του θεού , την Επιδημία του, την Έλευσις του δηλαδή στον τόπο, και την Επιφάνεια του στην εορτή ή της τελετής προς τιμήν του..

Ο Πλούταρχος εκφράζει την βαθιά του πεποίθηση πως οι θεοί παρευρίσκονται στις εορτές και στα συμπόσια [Πλούταρχος Ηθικ. 1102α] , τότε επικοινωνούμε μαζί τους, χάριν στις προσφορές, τις ευχές και όλα τα ιερά αγαθά αντικείμενα.

Άνθρωποι και θεοί διατηρούν εκεί αμοιβαία επικοινωνία [Πλάτων Συμπόσιο 188c] μοιράζοντας χαρά και ευχαρίστηση.

Οι θεοί παρευρίσκονται στα συμπόσια που τελούνται οι εορτές και αυτό οι πρόγονοι το ονομάζουν «θάλεια συμπόσια», η ίδια λέξη όπως η Θάλεια, μια από τις Εποχές ή Χάριτες.

Αυτά είναι τα συμπόσια για τους θεούς ή τα συμπόσια των θεών , σε σημείο που μια μέρα από το στόμα του Σοφοκλέους «η αρχαιότερη από τι θεότητες» ονομάστηκε Συμπόσιο εορτής ….Δαϊς Θάλεια [Σοφοκλής θρύψαλο 605 .548 ]

Οι κανονισμοί της εορτής δηλώνουν την βεβαιότητα για την παρουσία των θεών γύρω από τους ευωδιαστούς βωμούς και το τραπέζι που στήνεται δίπλα στην φωτιά, την φωτιά που καίει τελείως ένα μέρος από αυτό που ανήκει στους θεούς ενώ τα άλλα μέρη του γεύματος τοποθετούνται στο τραπέζι, αυτά που ονομάζεται στις επιγραφές «η ιερή μερίδα» των θεών.

Οι ιερείς στήνουν το τραπέζι η κοσμούν το τραπέζι των θεών, εκτελούν καθήκοντα υπηρεσίας προς χάριν των θεών.

Η μερίδα των θεών είναι δίπλα στην μερίδα του ιερέα.

Οι άνθρωποι στις πόλεις και στους αγρούς συνδέουν τις εμφανίσεις των θεών, με τις λαμπρές επιφάνειες τους, στις εορτές, στα τραπέζια, με τους βωμούς και τις εορταστικές τελετουργίες με τις οποίες δεν παύουν να εκθέτουν σε κοινή θεά το εσωτερικό τους, στους θεούς και στο σύνολο αυτών που απολαμβάνουν την ζωή .

Αφήστε μια απάντηση