Ο ΜΗΝ ΕΚΑΤΟΜΒΑΙΩΝ ΑΠΟ ΤΗΝ 22η ΙΟΥΝΙΟΥ ΕΩΣ ΤΗΝ 20η ΙΟΥΛΙΟΥ

Ο ΜΗΝ ΕΚΑΤΟΜΒΑΙΩΝ ΑΠΟ ΤΗΝ 22η ΙΟΥΝΙΟΥ ΕΩΣ ΤΗΝ 20η ΙΟΥΛΙΟΥ

Αύριο στην δύση του ηλίου θα υποδεχθούμε τον πρώτο μήνα του έτους των Αθηναίων, τον τρίτο μήνα του θέρους για το κλίμα της Αττικής.  Το όνομα αυτού του μηνός προέρχεται από το ―Έκατος―, κατά την έννοια του ―εκάς― ή του ―έκαθεν―, και του ―βαίνω― , και ΟΧΙ από το ―εκατόμβη― ή από το ―εκατόν― και το ―βούς― όπως δίνουν λανθασμένα οι περισσότεροι ξένοι και Έλληνες σύγχρονοι μελετητές. Το πρώτο από τα συνθετικά στοιχεία στο όνομα του μηνός «Εκατομβαιών » είναι διακριτικό και σε άλλα περιγραφικά επίθετα του Απόλλωνος ή του ήλιου, και της διαρκούς εμφανίσεως του στην κλασική Ελληνική αρχαιότητα: ―εκατός, εκατηβόλος, εκατηβελέτης, εκάεργος, και τα παρόμοια, όλα τα οποία ο αναγνώστης θα τα βρει να εξηγούνται από τους Έλληνες γραμματικούς, (ΗΣΥΧΙΟΣ, ΜΕΓΑ ΕΤΥΜΟΛΟΓΙΚΟΝ, ΣΟΥΪΔΑΣ, ΕΥΣΤΑΘΙΟΣ ΙΛ Α 75.52. 14 και Υ 73. 1197. 27) περισσότερο ή λιγότερο πάνω στην ίδια ετυμολογική αρχή, και πάνω στην ίδια έννοια, όπως καθορίζεται από τη δύναμη του ήλιου που επηρεάζει με τη θερμότητά του από μακριά, από μια απόσταση, από την υψηλή απόσταση, μια δύναμη που περιγράφεται τόσο αληθινά και πραγματικά μέσα από την μαγεία της ελληνικής γλώσσης, τόσο πολύ λογικά αισθητή αυτή η δύναμη του ηλίου κατά τη θερινή περίοδο του ηλιοστασίου, όταν ο ήλιος βρίσκεται στη μεγαλύτερη απόσταση όντως από ψηλά, αλλά κατακόρυφος.

Η «ταχεία άνοδος της εξουσίας του ηλίου» κατά την περίοδο αυτή του έτους είναι παροιμιώδης μεταξύ των αρχαίων προγόνων μας, για τους οποίους το κλίμα και οι ακτίνες του ήλιου, (τις οποίες οι αρχαίοι περιγράφουν ως τα βέλη του Απόλλωνα ή της Αρτέμιδος, αόρατες κατά την ακτινοβολία τους, αλλά θανάσιμες λογικά στη λειτουργία τους, που σκοτώνουν ακαριαία,) στην πιο ζεστή εποχή του έτους, που τυγχάνει να είναι συχνό φαινόμενο. Όπως και τότε ο ― ‘Υπερίων ― ήταν ένας τίτλος του ήλιου ανά πάσα στιγμή και ανά πάσα εποχή, που περιέγραφε την πορεία του ηλίου μέσω του αέρος από ψηλά :

―Υπερίονος· του ηλίου, ήτοι ότι Υπερίονός εστι και Θειας παις, ως Ησίοδος (Θεογονία 374, Πίνδαρος Ισθ. 1) . . . . ή υπερίων ο υπεράνω ημών ιών και περοπολών τον κόσμον.

παρ. ΟΔΥΣΣΕΙΑ Α.8 , Τ 398.

― Υπερίωνα. . . ο ήλιος, από του υπέρ ημάς ιεναι.

ΗΣΥΧΙΟΣ ΛΕΞΙΚΟΝ

― Υπερίονα δε νομιστέον αυτόν, υπεριέμενον αεί της γης, ώσπερ οίμαι και Ξενοφάνης ο Κολοφώνιός φησιν• Ηελιός θ’ὑπεριέμενος γαίάν τ’ἐπιθάλπων.

Opus. Myth. ΦΥΣΙΚΑ και ΗΘΙΚΑ, 470, ΗΡΑΚΛΕΙΔΗΣ ο ΠΟΝΤΙΚΟΣ, περί Ομηρικών Αλληγοριών.

―Υπερίων, καθό υπεράνω (τινά) ετέρων (πόρων) πορεύεται.

Opus. Myth. ΦΥΣΙΚΑ και ΗΘΙΚΑ, 5, ΚΟΡΝΟΥΤΟΣ 17

έτσι λοιπόν και το ― ‘Εκατομβαίος ― είναι ένα άλλο επίθετο, για να περιγράψει την συγκεκριμένη πορεία του σε εκείνη την εποχή του έτους, ιδίως, όταν βαίνει στη μεγαλύτερη απόσταση από ψηλά, και ακριβώς πάνω από την κεφαλή του κάθε πράγματος πάνω στη γη (κατακόρυφα), δηλαδή, την εποχή του κατακαλόκαιρου, όταν επιτυγχάνει σε κάθε περίπτωση στο μέγιστο ύψος του, κατά το μεσημέρι, και για κάθε μεσημβρινό, τη λάμψη με τη μεγαλύτερη ισχύ και μεγαλείο.

Έκατος, ή ο παρά του μακρόθεν, περιγράφει και δηλώνει απολύτως τον Ήλιο (ΣΤΡΑΒΩΝ 13.888 .15, ΕΥΣΤΑΘΙΟΣ, ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ Ο ΠΕΡΙΗΓΗΤΗΣ, ΟΜΗΡΟΣ ΙΛΙΑΔΑ Α 65.49 .18.)

Σε αυτό τον μήνα εορτάζουμε την Γέννηση της θεάς Αθηνάς και της πόλης των Αθηναίων με την εορτή Παναθήναια και Αθήναια.

ΙΣΤΑΜΕΝΗ ΔΕΚΑΣ

Στην δύση του ηλίου της 22ης Ιουνίου :  Α΄ Εκατομβαιώνος Ιερά Εισιτηρία ΝΕΑ ΝΟΥΜΗΝΙΑ– πρώτη ισταμένου.

― εορτάζουμε την Νέα Νουμηνία του Εκατομβαιώνος, δηλαδή την νέα σελήνη του μήνα, αλλά και την Εισιτηρία δηλαδή την πρώτη ημέρα του Νέου έτους των Αθηναίων,  αυτή η ημέρα είναι αφιερωμένη στον Απόλλωνα Νουμήνιο,  και σε άπαντες Ουράνιους θεούς, τελούμε τα Επιμήνια, στεφανώνουμε με δάφνη τα αγάλματα των θεών, και τοποθετούμε λιβάνι θυμίαμα.

Στην δύση του ηλίου της 23ης Ιουνίου :  Β΄ Εκατομβαιώνος – δευτέρα ισταμένου.

― η ημέρα ανήκει στην λατρεία του Αγαθού Δαίμονος και στους άπαντες χθόνιους θεούς,  τιμούμε την Αθηνά και την Κουροτρόφο, τους ήρωες και τις ηρωϊδες των Αθηναίων.  Ο Αγαθοδαίμων λατρεύεται ως  φύλαξ της οικογενειακής ευδαιμονίας και της πόλης, είναι ο προστάτης των καλλιεργειών και των αγρών, συνλατρεύεται με την Αγαθή Τύχη.

Στην δύση του ηλίου της 24ης Ιουνίου :  Γ΄ Εκατομβαιώνος – τρίτη ισταμένου.

― η τρίτη ημέρα είναι αφιερωμένη στην Αθηνά και στις Χάριτες, η ημέρα ονομάζεται και τριτομηνίς

Στην δύση του ηλίου της 25ης Ιουνίου :  Δ΄ Εκατομβαιώνος – τετάρτη ισταμένου.

― ημέρα αφιερωμένη στην οικιακή λατρεία του Ερμού, της Αφροδίτης Πανδήμου, του Ηρακλέους και του Έρωτος. Οι δεισιδαίμονες τιμούν και τον Ερμαφρόδιτο. Στην ιερή νήσο Δήλο τελούνται τα Αφροδίσια. Σαν σήμερα κατά την επιστροφή του  από την Κρήτη καταφθάνει ο Θησέας στην ιερή Δήλο.

Στην Αθήνα τελούνται τα δείπνα των Τετραδιστών και αρχίζουν οι εργασίες καλλωπισμού των ιερών της Ελευσίνος.

Στην δύση του ηλίου της 26ης Ιουνίου :  Ε΄ Εκατομβαιών – πέμπτη ισταμένου.

― Σήμερα η Επέτειος της Μάχης των Λεύκτρων

Στην δύση του ηλίου της 27ης Ιουνίου:  ΣΤ΄ Εκατομβαιών – έκτη ισταμένου.

― ημέρα αφιερωμένη για την οικιακή λατρεία της Αρτέμιδος. Οι γυναίκες ζυμώνουν τις Σελήνες, άρτοι προσφορών για τα ιερά της Αρτέμιδος. Ιδιωτικές προσφορές στα ιερά της Αρτέμιδος.

Μνημονεύουμε την Νίκη των θεών έναντι των Γιγάντων.

Στην δύση του ηλίου της 28ης Ιουνίου:  Ζ΄ Εκατομβαιών – εβδόμη ισταμένου.

―  ημέρα  ετήσιου εορτασμού για τον Απόλλωνα Εκατόμβαιο, εορτάζουμε τα Εκατόμβαια και τελούμε οικιακά την μηνιαία λατρεία για τον Απόλλωνα για τα συμβολικά γενέθλια του θεού.

Εκατόμβαια τελούνται και στην Μύκονο, στον Μαραθώνα για τον Απόλλωνα Αποτρόπαιο.

Στην δύση του ηλίου της 29ης Ιουνίου:  Η΄ Εκατομβαιών – ογδόη ισταμένου.

― σήμερα και κάθε μήνα στην ογδόη, τιμούμε τον Ποσειδώνα και τον ήρωα Θησέα. Ο έφηβος Θησεύς αφικνείται  στην Αθήνα από την Τροιζήνα. Οι Θράκες Οργεώνες πραγματοποιούν σύνοδο.

Στην δύση του ηλίου της 30ης Ιουνίου:  Θ΄ Εκατομβαιών – ενάτη ισταμένου.

― οικιακή λατρεία για την Ρέα, τις Μούσες και τον Ήλιο. 

Στην δύση του ηλίου της 1ης Ιουλίου :  Ι΄ Εκατομβαιώνος – δεκάτη ισταμένου.

― Συνέλευση του δήμου των Ικαριέων

ΜΕΣΗ ΔΕΚΑΣ

Στην δύση του ηλίου της 2ης Ιουλίου:  ΙΑ΄ Εκατομβαιώνος – πρώτη μεσούντος.

― Καταγράφονται οι Ολυμπιακοί αγώνες  του -428 και του +165 έτους.

Στην δύση του ηλίου της 3ης Ιουλίου:  ΙΒ΄ Εκατομβαιώνος – δευτέρα μεσούντος.

― Στην δωδεκάτη ημέρα εορτάζονται τα Κρόνια . Οι Αθηναίοι ακολουθώντας το παράδειγμα των Ηλείων, αποφάσισαν να αποτίσουν και αυτοί μια συμβατική τιμή προς τους γονείς του Διός και έχτισαν, μετά τη συμπλήρωση όλων των εργασιών του Ολυμπιείου, έναν ευπαρουσίαστο μαρμάρινο ναϊσκο, με ιδιαίτερο χτιστό περίβολο και βωμό. Το μικρό συγκρότημα που ήταν αντίστοιχο στο Μητρώο της Ολυμπίας, βρίσκεται σε μικρή απόσταση έξω από το νότι βραχίονα του μεγάλου περιβόλου του Ολυμπιείου. Αποκαλούνταν κάποτε «Κρόνιον» από τη θέση του όμως κοντά στη ρεματιά του Ιλισού και στην σκιά του επιβλητικού Ολυμπιείου δεν μπορούσε να εξελιχθεί ποτέ σε κέντρο αυθύπαρκτης ή θερμής και πηγαίας λατρείας.

Ήταν απλώς το κέντρο, από όπου δινόταν το σύνθημα της έναρξης της ετήσιας εορτής των Κρονίων, μιας καλοκαιρινής περιόδου αναψυχής και διασκέδασης. Το σύνθημα δινόταν με την υποτυπώδη θυσία που έκανε ο περιστασιακός «ιερέας του Κρόνου». Ο ιερέας αυτός έμοιαζε με εκείνους που η πόλη εξέλεγε για «ιεροπραξίες σκοπιμότητας», όπως ήταν οι θυσίες υπέρ της «ευημερίας της Ρώμης» ή του αυτοκράτορα Αυγούστου ή των άλλων τιμωμένων ηγεμόνων, για τους οποίους η πόλη ίδρυε ναούς και βωμούς και όριζε ιερείς με περιορισμένη δραστηριότητα.

Ο Λουκιανός διασύρει ειδικά το «ιερέα του Κρόνου» σε συσχετισμό με την εορτή των Κρονίων με τρία ευθυμογραφήματα του που αποτελούν και τον διεξοδικότερο αρχαίο λόγο για την εορτή. Στο πρώτο που έχει τίτλο «Τα προς Κρόνον» δίνει την ευκαιρία να επικοινωνεί με τον θεό του. Ο πονηρός θεράπων του Κρόνου ευθύς μόλις παρουσιάστηκε η ευκαιρία αυτή, έσπευσε πρώτα να ζητήσει για τον εαυτό του πλούτο, χωράφια, ζώα, δούλους και ευπρεπή ενδύματα. Ο Κρόνος με επιδεξιότητα απέφυγε υποσχέσεις και υπενθύμισε στον ιερέα πως όσα ζητάει μπορεί να του τα δώσει μόνο ο νέος δυνάστης του ουρανού, ο Ζεύς, γιατί ο ίδιος, αφότου παραμερίστηκε από την διοίκηση του κόσμου, έχει αρμοδιότητα μόνο για το επταήμερο της εορτής των Κρονίων, για το οποίο θέλει όλους τους πανηγυριστές «πίνειν και μεθύειν και βοάν και παίζειν και κυβεύειν και τους οικέτας ευωχείν». Ο ιερέας, βλέποντας πως απέτυχε η πρώτη επιδίωξή του, προσπάθησε να αποσπάσει μια αυθεντική ομολογία του Κρόνου για την κατηγορία των ποιητών πως έτρωγε τα παιδιά του «ως κατήσθιε τα γεννώμενα υπό της Ρέας». Η ερώτηση εξόργισε τον Κρόνο, ο οποίος έβλεπε πως από τον ιερέα του έμμεσα κατηγορούνταν ως θεός-καννίβαλος. Τελικά συγκρατήθηκε και περιορίστηκε να απαντήσει πως η εύθυμη φύση της εορτής τον εμποδίζει να τιμωρίσει τον ασεβή ιερέα. Τα άλλα δύο ευθυμογραφήματα, με τους τίτλους «Κρονοσόλων» και «Επιστολαί Κρονικαί» συνδέονται αποκλειστικά με την εορτή: Κρονοσόλων είναι ’ενας «ιερεύς και προφήτης και νομοθέτης των αμφί την εορτή» (επομένως ορθότερα ονομαζόμενος Κρονοσόλων), ο οποίος θέτει τα θεμέλια μιας νομοθεσίας κατά των πλουσίων για να τους αναγκάσει να διαθέτουν ένα μέρος του πλούτου τους τους για τους ακτήμονες και πένητες, ώστε να μπορούν και αυτοί να εορτάζουν τα Κρόνια με ευπρεπή ενδύματα και με άφθονα φαγητά και ποτά. Επικρεμάμενη απειλή κατά των πλουσίων είναι η επιφύλαξη του Κρόνου να χρησιμοποιήσει εναντίον τους την κοφτερή άρπη, με την οποία ο ίδιος είχε ακρωτηριαστεί από τον Ουρανό. Οι πόρτες των αρχοντόσπιτων έπρεπε να μένουν ανοιχτές στην εορτή για να παίρνουν μέρος στις διασκεδάσεις και οι πένητες. Κατά την ανταλλαγή όμως «επιστολών» μεταξύ του Κρόνου και των πλουσίων οι πλούσιοι έδειξαν απροθυμία να συμμορφωθούν με την επιθυμία του Κρόνου βεβαιώνοντας πως όταν στο παρελθόν είχαν ανοίξει δοκιμαστικά τις θύρες των οικιών τους, οι πένητες υπήρξαν αχόρταγοι απαιτώντας για τον εαυτό τους το ένα μετά το άλλο και τελικά αποχώρησαν βλασφημώντας.

Η «εορτή» των Κρονίων αναγνωρίζεται ως μια ευκαιρία για διασκέδαση μετά την συγκομιδή της χρονιάς. Μετείχαν οι καλλιεργητές της γης μετά τον θερισμό και τον αλωνισμό μαζί με τους ακτήμονες, οι οποίοι με αμοιβή είχαν συμπαρασταθεί στις αγροτικές εργασίες. Από τις λουκιάνειες Κρονικές επιστολές είναι φανερό πως ο μη αγροτικός πληθυσμός περιοριζόταν να εορτάσει όσο πιο πλούσια επέτρεπαν τα έσοδα του, εκτός των εξαιρετικά απόρων, που είχαν παράπονα κατά των πλουσίων, γιατί δεν προθυμοποιούνταν «μετακοσμήσαι την εορτήν προς το ισόμοιρον».

Αν και αυτές οι χιουμοριστικές πραγματείες του Λουκιανού δεν προσφέρονται για την μελέτη της θρησκείας, μπορεί και σε αυτές να διακρίνει κανείς την έλλειψη πηγαίας λατρευτικής διάθεσης απέναντι του Κρόνου. Ο Κρόνος δεν λατρευόταν, σύγχυση όμως δημιούργησε ο αναφερόμενος στα «Εργα και Ημέραι» του Ησίοδου μύθος για το «χρυσούν γένος» των ανθρώπων που είχε ζήσει σε «πολύ παλαιά» εποχή, ταυτιζόμενη από μερικούς με την εποχή της βασιλείας του Κρόνου, οπότε η γή «αυτόματη καρπόν έφερε», οι άνθρωποι ζούσαν χωρίς κόπους και βάσανα και χωρίς να χάνουν ούτε στα γεράματά τους το νεανικό σφρίγος. Όταν ερχόταν ο καιρός του θανάτου, απλώς έπεφταν σε έναν γλυκό και παρατεινόμενο ύπνο (στ. 109). Και οι σύγχρονοι του Παυσανία Ηλείοι, που επίσης δεν λάτρευαν τον Κρόνο, του είχαν πεί πως οι πρόγονοί τους που ζούσαν μακάριοι, όταν δυνάστης του ουρανού ήταν ο Κρόνος, είχαν τιμήσει από ευγνωμοσύνη τον Κρόνο με ναό στην Άλτη (5, 7, 6). Η αλήθεια είναι πως ο παμπάλαιος «κατά Κρόνο» βίος ανήκει στους λαϊκούς θρύλους και βασίζεται στην απλοϊκή δοξασία πως όσο παλαιότερη είναι μια εποχή, τόσο ευδαιμονέστεροι είναι οι άνθρωποί της.

Στην δύση του ηλίου της 4ης Ιουλίου:  ΙΓ΄ Εκατομβαιώνος – τρίτη μεσούντος.

― δεν καταγράφεται λατρεία σήμερα.

Στην δύση του ηλίου της 5ης Ιουλίου:  ΙΔ΄ Εκατομβαιώνος – τετάρτη μεσούντος.

―  δεν καταγράφεται λατρεία σήμερα.

Στην δύση του ηλίου της 6ης Ιουλίου:  ΙΕ΄ Εκατομβαιώνος – πέμπτη μεσούντος.

― ημέρα ιερή της Αθηνάς και αφιερωμένη στην λατρεία της.  Η πανσέληνος και η διχόμηνις. Σήμερα καταγράφεται και η προεόρτιος των Συνοικίων. Οι Γλέοντες τελούν προσφορές.

Στην δύση του ηλίου της 7ης Ιουλίου:  ΙΣΤ΄ Εκατομβαιώνος – έκτη μεσούντος.

― Εορτάζουμε τα Συνοίκια και τιμούμε τον Φράτριο Δία και την Φρατρία Αθηνά. Προσφέρουμε στην Ειρήνη.

Στην δύση του ηλίου της 8ης Ιουλίου:  ΙΖ΄ Εκατομβαιώνος – εβδόμη μεσούντος.

― Ιδιωτικές θυσίες Οργεώνων για τους ήρωες και τις ηρωϊδες, Δείπνα Οργεώνων α΄ημέρα

Στην δύση του ηλίου της 9ης Ιουλίου:  ΙΗ΄ Εκατομβαιώνος – ογδόη μεσούντος.

― Ιδιωτικές θυσίες Οργεώνων για τους ήρωες και τις ηρωϊδες, Δείπνα Οργεώνων β΄ημέρα

Στην δύση του ηλίου της 10ης Ιουλίου:  ΙΘ΄ Εκατομβαιώνος – ενάτη μεσούντος.

― Εορτάζουμε τα Νεμέσια προς τιμήν της θεάς Νεμέσεως και της θεάς Θέμιδος με αγώνες Εφήβων.

Στην δύση του ηλίου της 11ης Ιουλίου: Κ΄ Εκατομβαιώνος – εικάς.

― ημέρα αφιερωμένη στην λατρεία της Αθηνάς και του Απόλλωνος Εικαδίου, σήμερα τελούνται τα δείπνα των Εικαδιστών.

ΦΘΙΝΟΥΣΑ ΔΕΚΑΣ

Στην δύση του ηλίου της 12ης Ιουλίου:  ΚΑ΄ Εκατομβαιώνος – δεκάτη φθίνοντος.

― ημέρα αφιερωμένη στην οικιακή λατρεία της Αθηνάς. Προσφέρουμε στην Κουροτρόφο και στην Αρτέμιδα στην Έρχια.

Στην δύση του ηλίου της 13ης Ιουλίου:  ΚΒ΄ Εκατομβαιώνος – ενάτη.

― ημέρα αφιερωμένη στην οικιακή λατρεία της Αθηνάς.

Στην δύση του ηλίου της 14ης Ιουλίου:  ΚΓ΄ Εκατομβαιώνος – ογδόη.

― Τη σημερινή ημέρα αρχίζουν τα Παναθήναια για τα Γενέθλια της θεάς στην 28η με Μουσικούς και Ραψωδικούς Αγώνες. Ο αριθμός των ημερών των εορτασμών των Παναθηναίων ποτέ δεν εδραιώθηκε. Κάποιες αρχαίες πηγές προτείνουν τρείς ή τέσσερις ημέρες, αλλά ο Αριστείδης , Παναθην.147, δεικνύει ότι μιά μέρα ή ακόμη και περισσότερες μπορούν να προστεθούν αν ήταν απαραίτητο. Ο Μόμμσεν (Feste, σελ. 153), συστήνει εννέα ημέρες, από την 21η εως την 29η του Εκατομβαιώνος, γιά την εορτή και τους αγώνες. Οι δύο τελευταίες ημέρες του μηνός ήταν κανονικά ημέρες συνελεύσεων. Ο κάθε μήνας εκτός του Εκατομβαιώνος έχει τουλάχιστον μιά συνέλευση η οποία μαρτυρείται είτε την 29η είτε την 30η. Στον Εκατομβαιώνα δεν υπάρχει τέτοια μαρτυρία και μπορεί να προταθεί ότι τα Παναθήναια περιλάμβαναν την 29η και την 30η. Η απουσία όλων των δημοσίων συνελεύσεων στις τελευταίες οχτώ ημέρες δεικνύει ότι τα Παναθήναια συνήθως άνοιγαν την αυλαία με τους αγώνες την 23η και διαρκούσαν εως την 30η ημέρα με αποκορύφωμα την 28η , τα γενέθλια της θεάς Αθηνάς. ΠΑΝΑΘΗΝΑΙΑ προς τιμήν της θεάς Αθηνάς Πολιάδος. Μουσικοί και Ραψωδικοί αγώνες, προσφέρουμε στον Αμφιάραο.

Στην δύση του ηλίου της 15ης Ιουλίου:  ΚΔ΄ Εκατομβαιώνος – εβδόμη.

― ΠΑΝΑΘΗΝΑΙΑ δεύτερη ημέρα εορτασμών, Αθλητικοί αγώνες Παίδων και Εφήβων.

Στην δύση του ηλίου της 16ης Ιουλίου:  ΚΕ΄ Εκατομβαιώνος – έκτη.

― ΠΑΝΑΘΗΝΑΙΑ,  Αθλητικοί αγώνες ανδρών.

Στην δύση του ηλίου της 17ης Ιουλίου:  ΚΣΤ΄ Εκατομβαιώνος – πέμπτη.

― ΠΑΝΑΘΉΝΑΙΑ, Ιππικοί αγώνες.

Στην δύση του ηλίου της 18ης Ιουλίου:  ΚΖ΄ Εκατομβαιώνος – τετάρτη.

― ΠΑΝΑΘΗΝΑΙΑ, πέμπτη ημέρα εορτασμών, Αθλα ανά Φυλή, Πυρρίχη Όρχησις, Ευανδρία, Νέων Άμιλλα.

Στην δύση του ηλίου της 19ης Ιουλίου:  ΚΗ΄ Εκατομβαιώνος – τρίτη.

―  ΠΑΝΑΘΗΝΑΙΑ, Η Γενέθλιος ημέρα της θεάς Αθηνάς και της πόλεως των Αθηναίων, τελούνται ιερές θυσίες στην Αθηνά Πολιάδα, στην Αθηνά Υγίεια, στην Αθηνά Νίκη, στον Έρωτα.

Παννυχίς Λαμπαδηδρομία και αφή ιερής φλογός. Σήμερα πραγματοποιείται η ιερή πομπή και η παρουσίαση του νέου πέπλου της Αθηνάς Πολιάδος.

Η ημέρα είναι επίσης αφιερωμένη στην οικιακή λατρεία της Αθηνάς Τριτογένειας.

Στην δύση του ηλίου της 20ης Ιουλίου:  Λ΄ Εκατομβαιώνος – ένη και νέα, τριακάς, .

― η τελευταία ημέρα  του μηνός. Η προηγούμενη ημέρα σε αυτό τον μήνα η δευτέρα φθίνοντος είναι εξαιρέσιμος ημέρα.

Την σημερινή ημέρα μνημονεύουμε τους νεκρούς προγόνους μας και τελούμε τα Νεκύσια στους τάφους των αγαπημένων μας.

στην τριακάδα προσφέρονται τα δείπνα της Εκάτης.

Τύχη Αγαθή και καλόν νέο Ενιαυτό σε όλους τους Έλληνες!

Αφήστε μια απάντηση