Ο ΜΕΙΛΙΧΙΟΣ ΖΕΥΣ

Ο ΜΕΙΛΙΧΙΟΣ ΖΕΥΣ

Ο Μειλίχιος Ζευς είναι αλλα και απεικονίζεται στα αναθήματα και ανάγλυφα του 4ου αιωνος εως τους ελληνιστικους αιωνες, μια Σεβάσμια Πατρική ένθρονη μορφή. Η πατρική μορφή του Διός δηλωνει την συμφιλίωση με τους νεκρους, ο Μειλίχιος συνοψίζει την «κατευναστική » δράση των χοών στους νεκρους. Ο Ζευς Μειλιχιος αποδιδεται και με την μορφη οφεως, όπως και αλλοι θεοί ο Κτησιος Ζευς , ο Φίλιος Ζευς, ο Αγαθοδαίμων και ο Ασκληπος.
Όταν ο Ζευς Μειλιχιος παριστανεται ως οφι, τοτε απεικονιζει τον Χθονιο θεό της Καθαρσεως και του Εξαγνισμού, παράλληλα σχετίζεται και τον Οικούρο όφι , τον θεό που προστατευει , κυρίως στους οικους των αγρων, τα σιτηρά από τα παρασιτα του Χειμωνος..ετσι εξασφαλίζονται τα αγαθα και η σοδεια , κατ΄επεκταση η τροφη των ανθρωπων του Οικου στις δυσκολες ωρες του Χειμωνος. Ο Οφις συσχετιζεται με την Ευφορία της γης και της καλλιεργειας , την Αφθονία , την Γονιμότητα των Ανθρώπων καθως και, την προσωπική και την Οικογενειακή Ευημερία . Καθως σχετιζεται ο Μειλιχειος Ζευς με τους νεκρούς και τον Κατω κόσμο τοτε θεωρείται ότι η εικονα του ως Οφι σχετιζεται με τον Ιερό Οφι, ένα μικρό και δηλητηριωδες ζωο για το οποίο γραφει ο Αριστοτέλης , Περι Ζωων Ιστορίας φ130, στην θεα του οποίου ωθεί τον δεισιδαιμονα να ιδρυσει ιερό προς τιμην καποιου αφηρωϊσμενου νεκρου.
Η αντιπαραθεση ανθρωπου και οφεως είναι γνωστη στα λατρευτικα αναθηματα και αναγλυφα προς τιμην θεοτητων υπο μορφης όφεως. Η μορφή του Οφεως αναπαρισταται δυσανάλογα μεγαλη σε σχεση με τις μορφες των λατρευτων . Αυτος ο τροπος αποσκοπει αφενος στο να διαφοροποιήσει τους θεούς από τους θηνητους και αφετερου να τονισει την κατασταση του Ικετη σε σχεση με τον θεό για να εξασφαλισει την Χάρη του.
Ο Ζευς Μειλιχιος είναι μια θεότητα που προϋπήρχε της λατρειας του Ολυμπίου Διός και αποτελεί το χθόνιο αντίστοιχο του Ουράνιου Πατέρα Δία. Ο Σκοτινιασμένος Ουρανούς με τα Νεφη θυμίζει τον Αδη στους θνητούς. Ο Ζευς των νεκρών ίσως ένα άλλο ονομα για τον Αδη, εντουτοις από αυτόν ανεμεναν οι ανθρωποι την αυξηση της σοδειας. Για τους καρπους γίνονται θυσιες στον Χθόνιο Δια και την Χθονα Γαία.

Ο Ησίοδο προτρεπει τους ανθρωπους να ευχηθουν στον στον Χθονιο Δια και την Αγνη Δήμητρα πριν το όργωμα.

Με το περασμα του Χειμωνος μια άλλη εορτή, η μεγαλύτερη και ιερότερη των Αθηναίων για τον Μειλιχιο Δια πραγματοποιείται, τα Διάσια. Τα Διασια προσελκυουν λατρευτες από ολη την Αττική και γυρω περιοχές . Δεκα ημέρες μετα τα Ανθεστηρια στις οχθες του Ιλισου οι Αθηναίοι ευχαριστουν τον Μειλιχιο για οσα τους εδωσε και τους προσφερε στο περασμα του Χειμωνος. Η εορτή αυτή εχει δυο μερη το χθονιο σκυθρωπο μελαγχολικό με ολοκαυτωματα. και το Εξαγνιστικο Χαρούμενο με προσφορές Πελανων και Πλακουντων με Μελι. Εκει παρατίθενται οι Τραπεζες με τις τροφές προσφορές των θεων-. Στα πνευματα των ηρωων που εχουν σκοπο τον εξαγνισμο και την αποτροπη. Στο δευτερο μερος της εορτής που εχει Ευθυμο χαρακτηρο , καθως οι Αθηναίοι σε όλα τους τα εργα ηξεραν ότι ειχαν την συμπαρασταση του Μειλιχίου θεού , καλωσορίζεται η Ανοιξη στο περασμα του Χειμωνα γινονται αναίμακτες προσφορές με θυματα αγνα , τους Πέλανους και τους Πλακουντες , γλυκισματα σε σχήμα βοοειδών και Όφεων με αλευρι και Μελι, όλα καιγονται στις πυρες του Μειλιχιου Διος και γλυκαινουν του χθονιους θεους….Οι ανθρωποι υμνωδουν . τελουνται αγωνες και προσφερουν δωρα μεταξυ τους και κυριως στα παιδια…

Αφήστε μια απάντηση

Close Menu