Η ΝΕΜΕΣΙΣ ΚΑΙ Η ΤΡΟΠΑΙΟΦΟΡΟΣ ΛΙΘΟΣ ΤΩΝ ΠΕΡΣΩΝ

Η ΝΕΜΕΣΙΣ ΚΑΙ Η ΤΡΟΠΑΙΟΦΟΡΟΣ ΛΙΘΟΣ ΤΩΝ ΠΕΡΣΩΝ

Σε μια ηλιόλουστη ημέρα, περίπου το – 420 , μπορούμε να φανταστούμε τους πρόγονους του Ραμνούντος να έχουν εορταστική διάθεση και να συγκεντρώνονται ανάμεσα σε δύο λόφους πάνω από την πόλη τους, ηρθε η ωρα να εορτάσουν την επέτειο της πιο περήφανης στιγμής στην ιστορία τους. Πάνω από τις στέγες των σπιτιών τους και κοιταζοντας προς τα κάτω, μπορούσαν να δουν το λαμπερό μπλε του βραχίονα του Αιγαίου που χώριζε την πόλη τους από το νησί της Εύβοιας.
Από αυτό το στενό πέρασμα ο στόλος των Περσών, πριν από περίπου εβδομήντα χρόνια, είχε πλεύσει για να φτάσει στην ξηρά του Μαραθώνα ,γύρω από το επόμενο ακρωτήριο, με σκοπό να νικήσουν τους Έλληνες και να τους ενσωματώσουν ως υποτελές κράτος της Περσικής Αυτοκρατορίας. Ήταν τόσο βέβαιοι οι Πέρσες για την νίκη τους ώστε είχαν ήδη επιλέξει να μεταφέρουν μαζί τους έναν τεράστιο λίθο από μαρμάρο, από τη νήσο Πάρο, για το Μνημείο της νίκης, και το έφερναν μαζί τους για να το αναρτήσουν πάνω από τον ηττημένο ελληνικό στρατό.
Ο λαός του Ραμνούντος είχε προετοιμαστεί για να πολεμήσει και να πεθάνει, αλλά πρώτα επικαλέστηκαν την βοήθεια της θεάς προστάτιδας της πόλης τους, της Νεμέσεως. Έτσι έγινε η Επίκλησις, γιατί η Νέμεσις ήταν εξοργισμένη με την επιστροφή των Περσών, και βοήθησε τα ελληνικά στρατεύματα να οδηγήσουν τους Πέρσες ηττημένους πίσω στη θάλασσα.
Και τώρα ο λίθος του τεράστιου παριανού μαρμάρου που μετέφεραν οι Πέρσες είχε εγκαταλειφθεί κατά την βιαστική τους υποχώρηση βρισκόταν μπροστά τους, εβδομήντα χρόνια αργότερα έγινε από αυτόν τον λίθο το άγαλμα της Νεμεσεως.
Η νέα λατρευτική εικόνα της θεάς επρόκειτο να εγκατασταθεί στο νέο της ναό.
Οπότε ο Παυσανίας (1.33) μας περιγράφει το ξεκάθαρο χρέος που αισθάνθηκε ο λαός του Ραμνούντος προς τη θεά τους, με τη βοήθεια της οποίας τα σπίτια τους είχαν σωθεί, η υπερηφάνια τους αποκαταστάθηκε, και κερδήθηκε μια νίκη ορόσημο στην ανθρώπινη Ιστορία , ο Μεγάλος Πέρσης Βασιλιάς τιμωρήθηκε για την ορμή του. Η ιστορία της Νεμέσεως ήταν ήδη γνωστή στον -1ο αιώνα., όταν ο ποιητής Παρμενίων συνέθεσε ένα Επίγραμμα για τη μεταμόρφωσή του μαρμάρινου λίθου, που σώζεται σε μας σε μια συλλογή από επιγράμματα του:

― Μήδοις ελπισθείσα τροπαιοφόρος λίθος είναι
Ηλλάχθην μορφήν καίριον εις Νέμεσιν,
Ένδικος ιδρυνθείσα θεά Ραμνούντος επ όχθαις
Νίκης και σοφίης Ατθίδι μαρτύριον.

Εγώ, η Τροπαιοφόρος Λίθος, που οι Μήδοι ήλπιζαν να φτιάξουν ένα τρόπαιο, άλλαξα κατάλληλα στη μορφή της Νέμεσεως, η θεά εδραιώθηκε δίκαια στην ακτή της Ραμνούντος για να είναι μάρτυρας στην Αττική γη για την Νίκη τους και για την σοφία του καλλιτέχνη της.

Αφήστε μια απάντηση