ΑΛΩΠΕΚΗ  (Αμπελόκηποι, η αθηναϊκή συνοικία σήμερα)  Ο ΔΗΜΟΣ, Η ΑΜΠΕΛΟΣ, Η ΑΦΡΟΔΙΤΗ, ΤΑ ΠΑΤΡΙΑ ΙΕΡΑ, Η ΠΑΡΑΔΟΣΗ

ΑΛΩΠΕΚΗ (Αμπελόκηποι, η αθηναϊκή συνοικία σήμερα) Ο ΔΗΜΟΣ, Η ΑΜΠΕΛΟΣ, Η ΑΦΡΟΔΙΤΗ, ΤΑ ΠΑΤΡΙΑ ΙΕΡΑ, Η ΠΑΡΑΔΟΣΗ

Η Ἀλωπεκῆ ή δήμος Αλωπεκέων κατά τους προγόνους μας. Είναι δήμος της Αντιοχίδος φυλής κατά το πάτριον. Ο δημότης ονομάζεται Αλωπεκεύς και Αλωπεκεεύς. Το επίρρημα Αλωπεκήθεν, Αλωπεκήσι.
Η ετυμολογία μας οδηγεί στο αλώπηξ – αλώπεκος, το ζώο η Αλεπού.
Η Αλωπεκή κείτεται 12 στάδια από το Άστυ των Αθηναίων, κατά τον ρήτορα Αισχίνη και τον Παυσανία.
Αναφέρεται και στον πληθυντικό αριθμό ως Αλωπεκαί (Αρποκρατίων) «πόθεν δε ωνομάσθηκαν (Αλωπεκαί), Φιλόχορος εν Τρίτη δηλοί».
Αυτό τον λόγο της τοπωνυμίας αναφέρει και ο Ατθιδογράφος Φιλόχορος στο γ’ βιβλίο του το οποίο δεν σώθηκε.
Πάντως η λέξη ονομασία έχει να κάνει με το ζώο , την Αλώπεκα (Αλεπού), αλωπεκή και αλωπεκίς καλείται το δέρμα της αλώπεκος, λόγω της κατεργασίας του για κάλυμμα της κεφαλής την περίοδο του Χειμώνα.
Όμως κατά τον Πλίνιο ονομάζεται μια ποκιλία αμπέλου της οποίας τα σταφύλια μοιάζουν με την ουρά της αλωπεκός (Φυσ. Ιστ. 14.4.9).
Αυτό το είδος αμπέλου καλλιεργούν σήμερα οι Αμερικανοί και από αυτό βγάζουν το κρασί με την ονομασία Φόξ (Fox). Οι οίνοι της Αλωπεκός θεωρούνταν χαμηλοί σε περιεκτικότητα σακχάρων και αλκοόλης και για αυτό ήταν ξινοί και φτηνοί σε σχέση με τους τελεστικούς και ιερούς οίνους της Ικαρίας, του δήμου της Αιγηϊδος φυλής και τους αγαπημένους οίνους του θεού Διονύσου.
Στην Αλωπεκή τα αμπέλια εφύοντο από μόνα τους και οι κήποι υπήρχαν από ανέκαθεν όπως μαρτυρεί η πάτρια παράδοσις.
Οι παλαιοί τοπογράφοι κατέγραφαν τον δήμο της Αλωπεκής ή των Αλωπεκών να εκτείνεται περα του Κυνοσάργους, όπου βρισκόταν το Γυμνάσιο των Εφήβων που οι αμφότεροι γονείς τους δεν ήταν Αθηναίοι πολίται ή η μητέρα τους ήταν ξένη (από άλλη ελληνική πόλη) και ο πατέρας τους Αθηναίος , στα ανατολικά του Λυκαβηττού. Εδώ έχουν βρεθεί οι επιγραφές που αναφέρονται στον δήμο Αλωπεκής. Από αυτόν τον δήμο κατάγεται ο Δίκαιος Αριστείδης και ο σοφότερος απάντων αντρών Σωκράτης, ο δάσκαλος του Πλάτωνος.
Εδώ υπήρχε το Ιερό της Ουρανίας Αφροδίτης, ιδρυόμενο μέσα σε έναν μεγάλο αμπελώνα, την Περιβόλα της Αφροδίτης η οποία σήμερα υπήρξε κείμενη την σημερινή Λεωφόρο Αλεξάνδρας όπου σήμερα βρίσκεται το γήπεδο του Π.Α.Ο και έφτανε μέχρι το αντικαρκινικό ίδρυμα «Αγιος Σάββας».
Το 1924 κατά τις εργασίας υδραγωγείου της τότε εταιρίας Υδρεύσεως ΟΥΛΕΝ, βρέθηκαν ανεκτίμητα αρχαιολογικά ευρήματα, καλά φυλαγμένα και θαμμένα σε κρύπτες. Τα περισσότερα ανήκουν σε αφιερώματα της Ουρανίας Αφροδίτης και όχι της Πανδήμου του Θησέως λίγο βορειότερα. Εδώ υπήρχε το άγαλμα της θεάς Αφροδίτης του Αλκαμένη , μαθητή του Φειδία, «άξιον θεάς» κατά τον Παυσανία Αττ. 282.
Για την κατασκευή του αγάλματος μας διηγούνται οι πρόγονοι τα εξής:
― Ο Ερμοχάρης , νεαρός Αθηναίος, ερωτεύθηκε την Κτήσυλλα, κόρη του Αρχίδαμου, επίσης Αθηναίου, από τον οποίον την ζήτησε σε γάμο. Ο πατέρας της υπεσχέθη τον γάμο. Με το τον καιρό όμως ο Αρχίδαμος ξέχασε την υπόσχεση του και τον όρκο του και μνήστευσε την Κτήσυλλα με άλλον άνδρα, πλουσιότερο. Τότε οι δύο νέοι, Ερμοχάρης και Κτήσυλλα κατέφυγαν στον Ναό της Αφροδίτης ικέτες. Τα χρόνια πέρασαν και απέκτησαν και το ζευγάρι απέκτησε παιδί. Πάνω στον τοκετό η Κτήσυλλα πέθανε καια τον θάνατο τον απέδωσαν στην οργή της θεάς κατά του Αρχίδαμου που παρέβη τον όρκο του εξ’αρχής. Εν μέσω θρήνων τελέσθηκε η κηδεία της Κτήσυλλας, απαρηγόρητοι ήταν ο σύζυγος της Κτήσυλλας και ο πατέρας της όταν μέσα από το φέρετρο ξεπετάχθηκε ένα λευκό περιστέρι― το ιερό πτηνό της Αφροδίτης. Η πομπή σταμάτησε και άνοιξαν το φέρετρο το οποίο τωρα..ήταν κενό!. Ο Ερμοχάρης έτρεξε στο Μαντείο των Δελφών όπου ο θεός του είπε να ανεγείρη άγαλμα στην θεά Κτήσυλλα – Αφροδίτη…

Αφήστε μια απάντηση

Close Menu