OI KYKNOI TOY ΑΠΟΛΛΩΝΟΣ

OI KYKNOI TOY ΑΠΟΛΛΩΝΟΣ

ΚΑΛΛΙΜΑΧΟΣ ΕΙΣ ΔΗΛΟΝ
― Μουσάων όρνιθες, αοιδότατοι πετεηνών

Στην καλλιμάχεια παραλλαγή της θεϊκής γέννησης τα ιερά πουλιά του θεού,οι μελωδικοί κύκνοι, -Μουσάων όρνιθες, άοιδότατοι πετεηνών- οι ιεροίθεράποντες των Μουσών, έκαναν επτά φορές το γύρο της Δήλου (έβδομάκις έκυκλώσαντο) τραγουδώντας, (μέλποντες),- και ο θεός γεννήθηκε. Η εικόνα παραπέμπει στις τελετουργίες που στο μέλλον θα χαρακτηρίζουν το νησί και θα
συνοδεύουν τις εορτές του Απόλλωνα, στους χορούς:

ΚΑΛΛΙΜΑΧΟΣ ΕΙΣ ΔΗΛΟΝ ΣΤ.249-252
― κύκνοι δε θεού μέλποντες αοζοι
Μηόνιον Πακτωλόν έκυκλώσαντο λιπόντες
έβδομάκις περί Δήλον, έπήεισαν δέ λοχεία
Μουσάων όρνιθες, άοώότατοι πετεηνών

Ήδη τη γέννηση του Απόλλωνα, την πρώτη θεϊκή επιφάνεια μετά την εμφάνιση του ίδιου του τόπου που τον δέχεται, συνοδεύει και σχεδόν θα λέγαμε προκαλεί, ένα χορικό και μουσικό γεγονός: ο χορός και το τραγούδι των κύκνων.
Τη γεωγραφικά ανεπτυγμένη εικόνα της Δήλου, που αναφαίνεται στο κέντρο των Κυκλάδων, διαδέχεται τώρα η εικόνα του θεού που γεννιέται στό κέντρο του χορικού κύκλου των ιερών υπηρετών του, των μουσικότατων πουλιών, των κύκνων.

ΤΑ ΑΜΦΙΔΡΟΜΙΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ
Ο κύκλος θεωρείτο πως είχε μαγική δύναμη: στο πρώτο διαβατήριο
έθιμο, τη γέννηση, εκτελούσαν ένα είδος περιφοράς του νεογέννητου, τελετή που ονομαζόταν ‘Αμφιδρόμια. Ήταν μια τελετή ένταξης του νεογέννητου στον οίκο και πραγματοποιείτο την 5η (ή 10η) μέρα από τη γέννηση του. Η οικογένεια και οι συγγενείς γύριζαν γύρω από την εστία του σπιτιού μαζί με το παιδί, ώστε να
εντάξουν το νέο μέλος στον οίκο, να δημιουργήσουν ένα δεσμό μεταξύ του βρέφους και του σημαντικότερου τελετουργικά σημείου του σπιτιού.
Η μαγική δύναμη του τραγουδιού των κύκνων γίνεται απόλυτα σαφής στο Βίο του Απολλώνιου, όπου ο Φιλόστρατος αναφέρει τα εξής: όταν η μητέρα του κόντευε να γεννήσει, πήγε με τις δούλες της σε ένα λειβάδι να κόψει λουλούδια και, εκεί αποκοιμήθηκε. Τότε, οι κύκνοι του λειβαδιού έστησαν χορό γύρω της και
σηκώνοντας τα φτερά τους όλοι μαζί, ήχησαν δυνατά. Μια αύρα ζέφυρου σηκώθηκε στο λειβάδι, η γυναίκα αναπήδησε από την ωδή των κύκνων και γέννησε πρόωρα.
Κατά τον Αιλιανό ο κύκνος έχει το εξής πλεονέκτημα σε σχέση με τον άνθρωπο, ότι γνωρίζει τη στιγμή του θανάτου του. Όταν η ώρα πλησιάζει τραγουδά και το επικήδειο άσμα του.
Ο κύκνος μοιάζει να είναι το σύμβολο των δύο απαγορευμένων ασμάτων για θνητούς στη Δήλο, των ασμάτων που σηματοδοτούν τα δύο μεγαλύτερα γεγονότα στη ζωή του ανθρώπου: το τραγούδι της γέννησης και του θανάτου.
Όπως παρατηρεί ο Σωκράτης στο Φαίδωνα, ο κύκνος πριν πεθάνει τραγουδά όχι από λύπη, όπως συνήθως λένε οι άνθρωποι, αλλά από χαρά που θα επιστρέψει κοντά στο θεό που υπηρέτησε, εφόσον έχει μαντικές ικανότητες και μπορεί να προδεί το τέλος του.

Ο ΑΛΕΚΤΡΥΩΝ (ΚΟΚΟΡΑΣ)
Τέλος, σύμφωνα με μια άλλη παράδοση και ο κόκορας συμπαραστάθηκε στη Λητώ στη γέννα, για αυτό και είναι το αγαπημένο της πτηνό.
Ο κόκορας θεωρείται ότι γενικά βοηθά τις γυναίκες να έχουν εύκολο τοκετό. Όπως επισημαίνει ο Αιλιανός, όταν ανεβαίνει η σελήνη, ο κόκορας κυριεύεται από μανία και χοροπηδάει, ενώ στην ανατολή του ήλιου γίνεται Ωδικότατος.

Αφήστε μια απάντηση

Close Menu