ΤΑ ΕΙΛΕΙΘΥΙΑΙΑ- ΟΙ ΓΥΝΑΙΚΕΙΟΙ ΧΟΡΟΙ ΚΑΙ ΟΙ ΥΜΝΟΙ ΣΤΗΝ ΔΗΛΟ

ΤΑ ΕΙΛΕΙΘΥΙΑΙΑ- ΟΙ ΓΥΝΑΙΚΕΙΟΙ ΧΟΡΟΙ ΚΑΙ ΟΙ ΥΜΝΟΙ ΣΤΗΝ ΔΗΛΟ

Στην εορτή των Ειλειθυιαίων στην ιερή νήσο Δήλο , θα περίμενε κανείς με βεβαιότητα
συμμετοχή των Δηλιάδων (που ταυτίζονται με το γυναικείο χορό) με βάση όμως τις λογοτεχνικές μαρτυρίες, οι επιγραφές όσο αφορά τις Δηλιάδες παραμένουν βουβές, με εξαίρεση ορισμένες φιάλες και αναθήματα των Δηλιάδων που φυλάσσονται στο Ειλειθυιείο [ IG XI 2, 199 B 69/70].
Παρότι δεν υπάρχει επιγραφική μαρτυρία για χορούς, η εκτέλεση του νόμου του Ωλήνα μπορεί να θεωρηθεί βέβαιη, όπως προκύπτει και από το απόσπασμα του Παυσανία που συνδέει την εκτέλεση του ύμνου με τη θυσία. Ο Παυσανίας αναφέρει δύο
παραδόσεις, σύμφωνα με τις οποίες η Ειλείθυια κατάγεται ή από την Κρήτη ή από
τους Υπερβόρεους και λατρεύεται ιδιαίτερα στη Δήλο.
ΠΑΥΣΑΝΙΑΣ 1.18.5 ― Πλησίον δ΄ωκοδομήτο ναός Ειλειθυίας, ήν ελθούσαν εξ υπερβορέων ες Δήλον γενέσθαι βοηθόν ταις Λητούς ωδίσι , τους δε άλλους παρ, αυτών φάσι της Ειλειθυίας μαθείν το όνομα· και θυούσι τε Ειλειθυία δήλιοι και ύμνον άδουσιν Ωλήνος.
Στο απόσπασμα αυτό διαφαίνεται η πολύ στενή σχέση μεταξύ ύμνου και θυσίας:

― Λένε πως από τους Δηλίους έμαθαν οι άλλοι το όνομα της Ειλείθυιας. Οι Δήλιοι κάνουν και θυσίες στην Ειλείθυια και ψάλλουν και έναν σχετικό μ’ αυτήν ύμνο του Ωλήνα.

Επομένως, μπορούμε να συμπεράνουμε ότι η θυσία [IG XI 2, 146 A 70,161 , ID 338 Aα 54], των Ειλειθυιαίων που μνημονεύεται στις επιγραφές, συνοδευόταν από τραγούδι, το οποίο θα πρέπει να ταυτίζεται με το ιερόν μέλος Έλειθύιης, που τραγουδούν οι Δηλιάδες νύμφες στο δηλιακό ύμνο του Καλλίμαχου [ ΎΜΝΟΣ ΩΛΗΝΟΣ -ΚΑΛΛΙΜΑΧΟΣ : ΕΙΣ ΔΗΛΟΝ ΣΤ. 255 (ΙΕΡΟΝ ΜΕΛΟΣ) ΠΑΥΣΑΝΙΑΣ 1.18.5,8.21.3,9.27.2]. Στα δύο τελευταία απόσπ’ασματα αναφέρεται ότι τους ύμνους της Ειλε’ιθυιας συνέθεσε για τους Δηλίους ο Ωλήν.
Όπως συμβαίνει και με τη Λητώ, η λατρεία της Ειλείθυιας στη Δήλο είχε, λόγω της μυθικής παράδοσης, μεγαλύτερη σημασία από ό,τι σε άλλα μέρη και ήταν πολύ στενά συνδεδεμένη, και τοπογραφικά ακόμη, με τη λατρεία της Αρτέμιδος [ΔΗΛΟΣ ΧΙ 305-306].
Εορτή προς τιμήν της Ειλείθυιας αναφέρεται στις επιγραφές από το -301 ως το -170.42 και ίσως η σιωπή της αθηναϊκής περιόδου να οφείλεται και πάλι στον διαφοροποιημένο τρόπο σύνταξης των επιγραφών.

ΠΟΣΙΔΕΙΑ ΚΑΙ ΕΙΛΕΙΘΥΊΑ
Το χρόνο τέλεσης των Ειλειθυίων τον γνωρίζουμε κατά προσέγγιση, αφού η αναφορά των επιγραφών στην εορτή γίνεται πάντα με τα Ποσείδεια, άρα τα Ειλειθυιαία εορτάζονταν το μήνα Ποσιδεώνα και ήταν ετήσια. Κατά τον Bruneau, η εορτή
περιελάμβανε θυσία, εκτέλεση του ύμνου και συμπόσιο (γεύμα). Πάντως σε δύο
επιγραφές έχουμε αναφορά στον τόπο τέλεσης της εορτής (ή τουλάχιστον του
συμποσίου): στην Παλαίστρα και στον Ινωπό ποταμό, πράγμα που σημαίνει ότι ο τόπος τέλεσης ήταν ο Ινωπός ποταμός και το συμπόσιο δίδονταν στην Παλαίστρα.
«Ειλειθνιαΐον» παραδίδεται στις επιγραφές της περιόδου της ανεξαρτησίας [1G XI 2, 144 113-117, 146 A 39, 147 A 2, 249 bis 8-9, 287 A 119, ID 338 Ab 84],
αλλά δεν έχει ακόμα ταυτιστεί με κάποιο ανασκαμμένο μνημείο.

Αφήστε μια απάντηση