Η ΑΡΧΑΙΑ ΣΚΙΛΛΗ

Η ΑΡΧΑΙΑ ΣΚΙΛΛΗ

Διαφαίνεται από την καταγραφή του Γαληνού, ότι η ανατολή του Κυνός, τού άστρου, ήταν γνωστή ημερομηνιακά μεταξύ όλων των Ελλήνων παντού, και ειδικά η περίοδος των σαράντα ημερών , (είκοσι πριν και είκοσι μετά την ανατολή του άστρου), όπου είναι και το θερμότερο μέρος της καλοκαιρινής περιόδου:

ΓΑΛΗΝΟΣ, ΠΕΡΙ ΤΡΟΦΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΣ ΒΙΒΛΙΟ Β’.2
― ΠΕΡΙ ΤΩΝ ΩΡΑΙΩΝ ΟΝΟΜΑΖΟΜΕΝΩΝ ΚΑΡΠΩΝ
Ώραν έτους ονομάζουσιν οι Έλληνες εκείνον τον καιρόν, εν ω μεσούντι την του κυνός επιτολήν γίγνεσθαι συμβαίνει χρόνος δ΄εστίν ούτος ημερών τετταράκοντα. κατά τούτον ουν τον χρόνον άπαντες εισί οι ωραίοι καλούμενοι καρποί, τινές μεν ήδη παρακμάζοντες, ένιοι δε αρχόμενοι, τινές δε ακμάζοντες, ή μετά την ακμήν , ή προ αυτής. ωραίους δε αυτούς ονομάζουσιν, ουχ ότι μόνον κατά τον ειρημένον γίγνονται χρόνον, αλλ΄ως, οίμαι , διορίζειν βουλόμενοι των εις απόθεσιν επιτηδείων, επεί τοι και πυροί και κριθαί και πανθ΄όσα κατά το πρώτον γράμμα διήλθον, επέτειον τε και θερινήν έχει γένεσιν, άλλου διαφθείρεται ταχέως

Ο Γαληνός αναφέρεται σε ένα φυτό, την σκίλλη, όπου αυτή την περίοδο των σαράντα ημερών του καλοκαιριού, στην περίοδο της Επιτολής του Κυνός, έπαιρνε τον βολβό αυτού του φυτού, όπου ήταν ώριμος και παρασκεύαζε ένα φάρμακο, το Οξύμελον, με το οποίο θεράπευσε αρκετά παιδιά :

ΓΑΛΗΝΟΣ, ΤΩ ΕΠΙΛΗΠΤΩ ΠΑΙΔΙ ΥΠΟΘΗΚΗ 10-14
― Ποιώ δε τούτο κατέκείνην του έτους την ώραν εν ή την του κυνός επιτολήν άπαντες Έλληνες πεπιστεύκασιν· αυται δε εισιν ημέραι τεσσαράκοντα, προ μεν αυτής της επιτολής είκοσι, ισαι δε αυταίς τον αριθμόν αι μετ΄αυτήν.

Η Επιτολή του Κυνός έφτασε στο απώγειο της πριν δύο ημέρες και τώρα βρισκόμαστε στη δύση του αστρου, στο δεύτερο μέρος των εικοσι ημερών.
Προκειμένου να χρησιμοποιηθούν για φαρμακευτικούς σκοπούς οι βολβοί της Σκίλλης συλλέγονται αυτή την περίοδο του θέρους και αφαιρούνται οι εξωτερικοί, ξηροί χιτώνες, που τους περιβάλλουν.

Αφήστε μια απάντηση